൭. പഞ്ചഉപാസകവത്ഥു

യോ പാണന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ പഞ്ച ഉപാസകേ ആരബ്ഭ കഥേസി.

തേസു ഹി ഏകോ പാണാതിപാതാവേരമണിസിക്ഖാപദമേവ രക്ഖതി, ഇതരേ ഇതരാനി. തേ ഏകദിവസം ‘‘അഹം ദുക്കരം കരോമി, ദുക്കരം രക്ഖാമീ’’തി വിവാദാപന്നാ സത്ഥു സന്തികം ഗന്ത്വാ വന്ദിത്വാ തമത്ഥം ആരോചേസും. സത്ഥാ തേസം കഥം സുത്വാ ഏകസീലമ്പി കനിട്ഠകം അകത്വാ ‘‘സബ്ബാനേവ ദുരക്ഖാനീ’’തി വത്വാ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൨൪൬. ‘‘യോ പാണമതിപാതേതി, മുസാവാദഞ്ച ഭാസതി;

ലോകേ അദിന്നമാദിയതി, പരദാരഞ്ച ഗച്ഛതി.

൨൪൭. ‘‘സുരാമേരയപാനഞ്ച, യോ നരോ അനുയുഞ്ജതി;

ഇധേവ മേസോ ലോകസ്മിം, മൂലം ഖണതി അത്തനോ.

൨൪൮. ‘‘ഏവം ഭോ പുരിസ ജാനാഹി, പാപധമ്മാ അസഞ്ഞതാ;

മാ തം ലോഭോ അധമ്മോ ച, ചിരം ദുക്ഖായ രന്ധയു’’ന്തി.

തത്ഥ യോ പാണമതിപാതേതീതി യോ സാഹത്ഥികാദീസു ഛസു പയോഗേസു ഏകപയോഗേനാപി പരസ്സ ജീവിതിന്ദ്രിയം ഉപച്ഛിന്ദതി. മുസാവാദന്തി പരേസം അത്ഥഭഞ്ജനകം മുസാവാദഞ്ച ഭാസതി. ലോകേ അദിന്നമാദിയതീതി ഇമസ്മിം സത്തലോകേ ഥേയ്യാവഹാരാദീസു ഏകേനപി അവഹാരേന പരപരിഗ്ഗഹിതം ആദിയതി. പരദാരഞ്ച ഗച്ഛതീതി പരസ്സ രക്ഖിതഗോപിതേസു ഭണ്ഡേസു അപരജ്ഝന്തോ ഉപ്പഥചാരം ചരതി. സുരാമേരയപാനന്തി യസ്സ കസ്സചി സുരായ ചേവ മേരയസ്സ ച പാനം. അനുയുഞ്ജതീതി സേവതി ബഹുലീകരോതി. മൂലം ഖണതീതി തിട്ഠതു പരലോകോ, സോ പന പുഗ്ഗലോ ഇധ ലോകസ്മിംയേവ യേന ഖേത്തവത്ഥുആദിനാ മൂലേന പതിട്ഠപേയ്യ, തമ്പി അട്ഠപേത്വാ വാ വിസ്സജ്ജേത്വാ വാ സുരം പിവന്തോ അത്തനോ മൂലം ഖണതി, അനാഥോ കപണോ ഹുത്വാ വിചരതി. ഏവം, ഭോതി പഞ്ചദുസ്സീല്യകമ്മകാരകം പുഗ്ഗലം ആലപതി. പാപധമ്മാതി ലാമകധമ്മാ. അസഞ്ഞതാതി കായസഞ്ഞതാദിരഹിതാ. അചേതസാതിപി പാഠോ, അചിത്തകാതി അത്ഥോ. ലോഭോ അധമ്മോ ചാതി ലോഭോ ചേവ ദോസോ ച. ഉഭയമ്പി ഹേതം അകുസലമേവ. ചിരം ദുക്ഖായ രന്ധയുന്തി ചിരകാലം നിരയദുക്ഖാദീനം അത്ഥായ തം ഏതേ ധമ്മാ മാ രന്ധേന്തു മാ മത്ഥേന്തൂതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ തേ പഞ്ച ഉപാസകാ സോതാപത്തിഫലേ പതിട്ഠഹിംസു, സമ്പത്താനമ്പി സാത്ഥികാ ധമ്മദേസനാ അഹോസീതി.

പഞ്ചഉപാസകവത്ഥു സത്തമം.