൫. അഞ്ഞതരകുലപുത്തവത്ഥു

മലിത്ഥിയാ ദുച്ചരിതന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ വേളുവനേ വിഹരന്തോ അഞ്ഞതരം കുലപുത്തം ആരബ്ഭ കഥേസി.

തസ്സ കിര സമാനജാതികം കുലകുമാരികം ആനേസും. സാ ആനീതദിവസതോ പട്ഠായ അതിചാരിനീ അഹോസി. സോ കുലപുത്തോ തസ്സാ അതിചാരേന ലജ്ജിതോ കസ്സചി സമ്മുഖീഭാവം ഉപഗന്തും അസക്കോന്തോ ബുദ്ധുപട്ഠാനാദീനി പച്ഛിന്ദിത്വാ കതിപാഹച്ചയേന സത്ഥാരം ഉപസങ്കമിത്വാ വന്ദിത്വാ ഏകമന്തം നിസിന്നോ ‘‘കിം, ഉപാസക, ന ദിസ്സസീ’’തി വുത്തേ തമത്ഥം ആരോചേസി. അഥ നം സത്ഥാ, ‘‘ഉപാസക, പുബ്ബേപി മയാ ‘ഇത്ഥിയോ നാമ നദീആദിസദിസാ, താസു പണ്ഡിതേന കോധോ ന കാതബ്ബോ’തി വുത്തം, ത്വം പന ഭവപടിച്ഛന്നത്താ ന സല്ലക്ഖേസീ’’തി വത്വാ തേന യാചിതോ –

‘‘യഥാ നദീ ച പന്ഥോ ച, പാനാഗാരം സഭാ പപാ;

ഏവം ലോകിത്ഥിയോ നാമ, വേലാ താസം ന വിജ്ജതീ’’തി. (ജാ. ൧.൧.൬൫; ൧.൧൨.൯) –

ജാതകം വിത്ഥാരേത്വാ, ‘‘ഉപാസക, ഇത്ഥിയാ ഹി അതിചാരിനിഭാവോ മലം, ദാനം ദേന്തസ്സ മച്ഛേരം മലം, ഇധലോകപരലോകേസു സത്താനം അകുസലകമ്മം വിനാസനത്ഥേന മലം, അവിജ്ജാ പന സബ്ബമലാനം ഉത്തമമല’’ന്തി വത്വാ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൨൪൨. ‘‘മലിത്ഥിയാ ദുച്ചരിതം, മച്ഛേരം ദദതോ മലം;

മലാ വേ പാപകാ ധമ്മാ, അസ്മിം ലോകേ പരമ്ഹി ച.

൨൪൩. ‘‘തതോ മലാ മലതരം, അവിജ്ജാ പരമം മലം;

ഏതം മലം പഹന്ത്വാന, നിമ്മലാ ഹോഥ ഭിക്ഖവോ’’തി.

തത്ഥ ദുച്ചരിതന്തി അതിചാരോ. അതിചാരിനിഞ്ഹി ഇത്ഥിം സാമികോപി ഗേഹാ നീഹരതി, മാതാപിതൂനം സന്തികം ഗതമ്പി ‘‘ത്വം കുലസ്സ അഗാരവഭൂതാ, അക്ഖീഹിപി ന ദട്ഠബ്ബാ’’തി തം നീഹരന്തി. സാ അനാഥാ വിചരന്തീ മഹാദുക്ഖം പാപുണാതി. തേനസ്സാ ദുച്ചരിതം ‘‘മല’’ന്തി വുത്തം. ദദതോതി ദായകസ്സ. യസ്സ ഹി ഖേത്തകസനകാലേ ‘‘ഇമസ്മിം ഖേത്തേ സമ്പന്നേ സലാകഭത്താദീനി ദസ്സാമീ’’തി ചിന്തേത്വാ നിപ്ഫന്നേ സസ്സേപി മച്ഛേരം ഉപ്പജ്ജിത്വാ ചാഗചിത്തം നിവാരേതി, സോ മച്ഛേരവസേന ചാഗചിത്തേ അവിരൂഹന്തേ മനുസ്സസമ്പത്തിം ദിബ്ബസമ്പത്തിം നിബ്ബാനസമ്പത്തിന്തി തിസ്സോ സമ്പത്തിയോ ന ലഭതി. തേന വുത്തം – ‘‘മച്ഛേരം ദദതോ മല’’ന്തി. സേസേസുപി ഏസേവ നയോ. പാപകാ ധമ്മാതി അകുസലധമ്മാ പന ഇധലോകേ ച പരലോകേ ച മലമേവ.

തതോതി ഹേട്ഠാ വുത്തമലതോ. മലതരന്തി അതിരേകമലം വോ കഥേമീതി അത്ഥോ. അവിജ്ജാതി അട്ഠവത്ഥുകം അഞ്ഞാണമേവ പരമം മലം. പഹന്ത്വാനാതി ഏതം മലം ജഹിത്വാ, ഭിക്ഖവേ, തുമ്ഹേ നിമ്മലാ ഹോഥാതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

അഞ്ഞതരകുലപുത്തവത്ഥു പഞ്ചമം.