൧൧. ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിത്ഥേരവത്ഥു

പരവജ്ജാനുപസ്സിസ്സാതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിം നാമ ഏകം ഥേരം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ‘‘അയം ഏവം നിവാസേതി, ഏവം പാരുപതീ’’തി ഭിക്ഖൂനം അന്തരമേവ ഗവേസന്തോ വിചരതി. ഭിക്ഖൂ ‘‘അസുകോ നാമ, ഭന്തേ, ഥേരോ ഏവം കരോതീ’’തി സത്ഥു ആരോചേസും. സത്ഥാ, ‘‘ഭിക്ഖവേ, വത്തസീസേ ഠത്വാ ഏവം ഓവദന്തോ അനനുപവാദോ. യോ പന നിച്ചം ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിതായ പരേസം അന്തരം പരിയേസമാനോ ഏവം വത്വാ വിചരതി, തസ്സ ഝാനാദീസു ഏകോപി വിസേസോ നുപ്പജ്ജതി, കേവലം ആസവായേവ വഡ്ഢന്തീ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൨൫൩. ‘‘പരവജ്ജാനുപസ്സിസ്സ, നിച്ചം ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിനോ;

ആസവാ തസ്സ വഡ്ഢന്തി, ആരാ സോ ആസവക്ഖയാ’’തി.

തത്ഥ ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിനോതി ഏവം നിവാസേതബ്ബം ഏവം പാരുപിതബ്ബന്തി പരേസം അന്തരഗവേസിതായ ഉജ്ഝാനബഹുലസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ ഝാനാദീസു ഏകധമ്മോപി ന വഡ്ഢതി, അഥ ഖോ ആസവാവ തസ്സ വഡ്ഢന്തി. തേനേവ കാരണേന സോ അരഹത്തമഗ്ഗസങ്ഖാതാ ആസവക്ഖയാ ആരാ ദൂരം ഗതോവ ഹോതീതി.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

ഉജ്ഝാനസഞ്ഞിത്ഥേരവത്ഥു ഏകാദസമം.