൮. ഛബ്ബഗ്ഗിയവത്ഥു

കായപ്പകോപന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ വേളുവനേ വിഹരന്തോ ഛബ്ബഗ്ഗിയേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ കഥേസി.

ഏകദിവസഞ്ഹി സത്ഥാ വേളുവനേ വിഹരന്തോ തേസം ഛബ്ബഗ്ഗിയാനം ഉഭോഹി ഹത്ഥേഹി യട്ഠിയോ ഗഹേത്വാ കട്ഠപാദുകാ ആരുയ്ഹ പിട്ഠിപാസാണേ ചങ്കമന്താനം ഖടഖടാതിസദ്ദം സുത്വാ, ‘‘ആനന്ദ, കിം സദ്ദോ നാമേസോ’’തി പുച്ഛിത്വാ ‘‘ഛബ്ബഗ്ഗിയാനം പാദുകാ ആരുയ്ഹ ചങ്കമന്താനം ഖടഖടസദ്ദോ’’തി സുത്വാ സിക്ഖാപദം പഞ്ഞാപേത്വാ ‘‘ഭിക്ഖുനാ നാമ കായാദീനി രക്ഖിതും വട്ടതീ’’തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൨൩൧. ‘‘കായപ്പകോപം രക്ഖേയ്യ, കായേന സംവുതോ സിയാ;

കായദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, കായേന സുചരിതം ചരേ.

൨൩൨. ‘‘വചീപകോപം രക്ഖേയ്യ, വാചായ സംവുതോ സിയാ;

വചീദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, വാചായ സുചരിതം ചരേ.

൨൩൩. ‘‘മനോപകോപം രക്ഖേയ്യ, മനസാ സംവുതോ സിയാ;

മനോദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, മനസാ സുചരിതം ചരേ.

൨൩൪. ‘‘കായേന സംവുതാ ധീരാ, അഥോ വാചായ സംവുതാ;

മനസാ സംവുതാ ധീരാ, തേ വേ സുപരിസംവുതാ’’തി.

തത്ഥ കായപ്പകോപന്തി തിവിധം കായദുച്ചരിതം രക്ഖേയ്യ. കായേന സംവുതോതി കായദ്വാരേ ദുച്ചരിതപവേസനം നിവാരേത്വാ സംവുതോ പിഹിതദ്വാരോ സിയാ. യസ്മാ പന കായദുച്ചരിതം ഹിത്വാ കായസുചരിതം ചരന്തോ ഉഭയമ്പേതം കരോതി, തസ്മാ കായദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, കായേന സുചരിതം ചരേതി വുത്തം. അനന്തരഗാഥാസുപി ഏസേവ നയോ. കായേന സംവുതാ ധീരാതി യേ പണ്ഡിതാ പാണാതിപാതാദീനി അകരോന്താ കായേന, മുസാവാദാദീനി അകരോന്താ വാചായ, അഭിജ്ഝാദീനി അസമുട്ഠപേന്താ മനസാ സംവുതാ, തേ ഇധ ലോകസ്മിം സുസംവുതാ സുരക്ഖിതാ സുഗോപിതാ സുപിഹിതദ്വാരാതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

ഛബ്ബഗ്ഗിയവത്ഥു അട്ഠമം.

കോധവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

സത്തരസമോ വഗ്ഗോ.