൨. പദസഞ്ഞകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

അക്കന്തഞ്ച പദം ദിസ്വാതിആദികം ആയസ്മതോ പദസഞ്ഞകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ ഉപ്പന്നുപ്പന്നഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ തിസ്സസ്സ ഭഗവതോ കാലേ ഏകസ്മിം സദ്ധാസമ്പന്നേ ഉപാസകഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ രതനത്തയേ പസന്നോ ഭഗവതാ തസ്സ അനുകമ്പായ ദസ്സിതം പദചേതിയം ദിസ്വാ പസന്നോ ലോമഹട്ഠജാതോ വന്ദനപൂജനാദിബഹുമാനമകാസി. സോ തേനേവ സുഖേത്തേ സുകതേന പുഞ്ഞേന തതോ ചുതോ സഗ്ഗേ നിബ്ബത്തോ തത്ഥ ദിബ്ബസുഖമനുഭവിത്വാ അപരഭാഗേ മനുസ്സേസു ജാതോ മനുസ്സസമ്പത്തിം സബ്ബമനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ വിഭവസമ്പന്നകുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ സദ്ധാജാതോ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി, പുരാകതപുഞ്ഞനാമേന പദസഞ്ഞകത്ഥേരോതി പാകടോ.

൫. സോ ഏകദിവസം അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ അക്കന്തഞ്ച പദം ദിസ്വാതിആദിമാഹ. തത്ഥ അക്കന്തന്തി അക്കമിതം ദസ്സിതം. സബ്ബബുദ്ധാനം സബ്ബദാ ചതുരങ്ഗുലോപരിയേവ ഗമനം, അയം പന തസ്സ സദ്ധാസമ്പന്നതം ഞത്വാ ‘‘ഏസോ ഇമം പസ്സതൂ’’തി പദചേതിയം ദസ്സേസി, തസ്മാ സോ തസ്മിം പസീദിത്വാ വന്ദനപൂജനാദിസക്കാരമകാസീതി അത്ഥോ. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

പദസഞ്ഞകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.