൫. ഓപവയ്ഹത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പദുമുത്തരബുദ്ധസ്സാതിആദികം ആയസ്മതോ ഓപവയ്ഹത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ പദുമുത്തരജിനാദിച്ചേ ലോകേ പാതുഭൂതേ ഏകസ്മിം വിഭവസമ്പന്നകുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ മഹദ്ധനോ മഹാഭോഗോ ഘരാവാസം വസമാനോ സാസനേ പസന്നോ സത്ഥരി പസാദബഹുമാനോ ആജാനീയേന സിന്ധവേന പൂജം അകാസി, പൂജേത്വാ ച പന ‘‘ബുദ്ധാദീനം സമണാനം ഹത്ഥിഅസ്സാദയോ ന കപ്പന്തി, കപ്പിയഭണ്ഡം ദസ്സാമീ’’തി ചിന്തേത്വാ തം അഗ്ഘാപേത്വാ തദഗ്ഘനകേന കഹാപണേന കപ്പിയം കപ്പാസികകമ്ബലകോജവാദികം ചീവരം കപ്പൂരതക്കോലാദികം ഭേസജ്ജപരിക്ഖാരഞ്ച അദാസി. സോ തേന പുഞ്ഞകമ്മേന യാവതായുകം ഠത്വാ തതോ ചുതോ ദേവേസു ച മനുസ്സേസു ച ഹത്ഥിഅസ്സാദിഅനേകവാഹനസമ്പന്നോ സുഖം അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ സദ്ധാസമ്പന്നോ സാസനേ പബ്ബജിത്വാ കമ്മട്ഠാനം ഗഹേത്വാ വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ മഗ്ഗപടിപാടിയാ അരഹത്തേ പതിട്ഠാസി, പുബ്ബേ കതപുഞ്ഞസമ്ഭാരവസേന ഓപവയ്ഹത്ഥേരോതി പാകടോ അഹോസി.

൩൩. സോ ‘‘കേന നു ഖോ കാരണേന ഇദം മയാ സന്തിപദം അധിഗത’’ന്തി ഉപധാരേന്തോ പുബ്ബകമ്മം ഞാണേന പച്ചക്ഖതോ ഞത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം ഉദാനവസേന പകാസേന്തോ പദുമുത്തരബുദ്ധസ്സാതിആദിമാഹ. തം വുത്തത്ഥമേവ. ആജാനീയമദാസഹന്തി ആജാനീയം ഉത്തമജാതിസിന്ധവം അഹം അദാസിം പൂജേസിന്തി അത്ഥോ.

൩൫. സപത്തഭാരോതി സസ്സ അത്തനോ പത്താനി അട്ഠ പരിക്ഖാരാനി ഭാരാനി യസ്സ സോ സപത്തഭാരോ, അട്ഠപരിക്ഖാരയുത്തോതി അത്ഥോ.

൩൬. ഖമനീയമദാസഹന്തി ഖമനീയയോഗ്ഗം ചീവരാദികപ്പിയപരിക്ഖാരന്തി അത്ഥോ.

൪൦. ചരിമോതി പരിയോസാനോ കോടിപ്പത്തോ ഭവോതി അത്ഥോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

ഓപവയ്ഹത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.