൪. ഗന്ധോദകിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പദുമുത്തരബുദ്ധസ്സാതിആദികം ആയസ്മതോ ഗന്ധോദകിയത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമമുനിവരേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി നഗരവാസിനോ ബോധിപൂജം കുരുമാനേ ദിസ്വാ വിചിത്തഘടേ ചന്ദനകപ്പുരാഗരുആദിമിസ്സകസുഗന്ധോദകേന പൂരേത്വാ ബോധിരുക്ഖം അഭിസിഞ്ചി. തസ്മിം ഖണേ ദേവോ മഹാധാരാഹി പവസ്സി. തദാ സോ അസനിവേഗേന കാലം കതോ. തേനേവ പുഞ്ഞകമ്മേന ദേവലോകേ നിബ്ബത്തി, തത്ഥേവ ഠിതോ ‘‘അഹോ ബുദ്ധോ, അഹോ ധമ്മോ’’തിആദിഗാഥായോ അഭാസി. ഏവം സോ ദേവമനുസ്സേസു സമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ സബ്ബപരിളാഹവിപ്പമുത്തോ നിബ്ബത്തനിബ്ബത്തട്ഠാനേ സീതിഭാവമുപഗതോ സുഖിതോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ സത്ഥരി പസന്നോ പബ്ബജിത്വാ കമ്മട്ഠാനം ആരഭിത്വാ വിപസ്സന്തോ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പാപുണി. പുബ്ബേ കതപുഞ്ഞേന ഗന്ധോദകിയത്ഥേരോതി പാകടോ അഹോസി.

൨൫. സോ ഏകദിവസം അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ പദുമുതരസ്സാതിആദിമാഹ. തം വുത്തത്ഥമേവ. മഹാബോധിമഹോ അഹൂതി മഹാബോധിരുക്ഖസ്സ പൂജാ അഹോസീതി അത്ഥോ. വിചിത്തം ഘടമാദായാതി അനേകേഹി ചിത്തകമ്മസുവണ്ണകമ്മേഹി വിചിത്തം സോഭമാനം ഗന്ധോദകപുണ്ണം ഘടം ഗഹേത്വാതി അത്ഥോ. ഗന്ധോദകമദാസഹന്തി ഗന്ധോദകം അദാസിം, അഹം ഗന്ധോദകേന അഭിസിഞ്ചിന്തി അത്ഥോ.

൨൬. ന്ഹാനകാലേ ച ബോധിയാതി ബോധിയാ പൂജാകരണസമയേതി അത്ഥോ. സേസം ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

ഗന്ധോദകിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.