൮. മണിപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

ഓരേന ഹിമവന്തസ്സാതിആദികം ആയസ്മതോ മണിപൂജകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി ഥേരോ പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ കാലേ ഏകസ്മിം കുലേ നിബ്ബത്തോ ഘരാവാസം സണ്ഠപേത്വാ തത്ഥാദീനവം ദിസ്വാ ഘരാവാസം പഹായ താപസപബ്ബജ്ജം പബ്ബജിത്വാ ഹിമവന്തഓരഭാഗേ ഏകിസ്സാ നദിയാ സമീപേ പണ്ണസാലം കാരേത്വാ വസന്തോ വിവേകകാമതായ തസ്സാനുകമ്പായ ച തത്ഥ ഉപഗതം പദുമുത്തരം ഭഗവന്തം ദിസ്വാ പസന്നമാനസോ മണിപല്ലങ്കം ഭഗവതോ പൂജേസി. ഭഗവാ തസ്സ പസാദവഡ്ഢനത്ഥായ തത്ഥ നിസീദി. സോ ഭിയ്യോസോമത്തായ പസന്നോ നിബ്ബാനാധിഗമത്ഥായ പത്ഥനം അകാസി. ഭഗവാ അനുമോദനം വത്വാ പക്കാമി. സോ തേന പുഞ്ഞേന ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ സബ്ബത്ഥ പൂജിതോ സുഖം അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ സാവത്ഥിയം വിഭവസമ്പന്നേ കുലേ നിബ്ബത്തോ ഘരാവാസം വസന്തോ ഏകദിവസം സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ പടിലദ്ധസദ്ധോ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൩൪. സോ ഏകദിവസം അത്തനാ കതകുസലം സരിത്വാ സഞ്ജാതസോമനസ്സോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ ഓരേന ഹിമവന്തസ്സാതിആദിമാഹ. തത്ഥ ഓരേനാതി ഹിമവന്തസ്സ അപരം ഭാഗം വിഹായ ഓരേന, ഭുമ്മത്ഥേ കരണവചനം, ഓരസ്മിം ദിസാഭാഗേതി അത്ഥോ. നദികാ സമ്പവത്തഥാതി അപാകടനാമധേയ്യാ ഏകാ നദീ സംസുട്ഠു പവത്താനീ വഹാനീ സന്ദമാനാ അഹോസീതി അത്ഥോ. തസ്സാ ചാനുപഖേത്തമ്ഹീതി തസ്സാ നദിയാ അനുപഖേത്തമ്ഹി തീരസമീപേതി അത്ഥോ. സയമ്ഭൂ വസതേ തദാതി യദാ അഹം മണിപല്ലങ്കം പൂജേസിം, തദാ അനാചരിയകോ ഹുത്വാ സയമേവ ബുദ്ധഭൂതോ ഭഗവാ വസതേ വിഹരതീതി അത്ഥോ.

൩൫. മണിം പഗ്ഗയ്ഹ പല്ലങ്കന്തി മണിന്തി ചിത്തം ആരാധേതി സോമനസ്സം കരോതീതി മണി, അഥ വാ മാതി പമാണം കരോതി ആഭരണന്തി മണി, അഥ വാ മരന്താപി രാജയുവരാജാദയോ തം ന പരിച്ചജന്തി തദത്ഥായ സങ്ഗാമം കരോന്തീതി മണി, തം മണിം മണിമയം പല്ലങ്കം മനോരമം സാധു ചിത്തം സുട്ഠു വിചിത്തം പഗ്ഗയ്ഹ ഗഹേത്വാ ബുദ്ധസേട്ഠസ്സ അഭിരോപയിം പൂജേസിന്തി അത്ഥോ. സേസം സബ്ബം ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

മണിപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.