൯. തികിച്ഛകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

നഗരേ ബന്ധുമതിയാതിആദികം ആയസ്മതോ തികിച്ഛകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പായസ്മാ പുരിമജിനവരേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ ബന്ധുമതീനഗരേ വേജ്ജകുലേ നിബ്ബത്തോ ബഹുസ്സുതോ സുസിക്ഖിതോ വേജ്ജകമ്മേ ഛേകോ ബഹൂ രോഗിനോ തികിച്ഛന്തോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ ഉപട്ഠാകസ്സ അസോകനാമത്ഥേരസ്സ രോഗം തികിച്ഛി. സോ തേന പുഞ്ഞേന ദേവമനുസ്സേസു അപരാപരം സുഖം അനുഭവന്തോ നിബ്ബത്തനിബ്ബത്തഭവേ അരോഗോ ദീഘായുകോ സുവണ്ണവണ്ണസരീരോ അഹോസി.

൩൯. സോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ സാവത്ഥിയം ഗഹപതികുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ സബ്ബസിപ്പേസു നിപ്ഫത്തിം പത്തോ അരോഗോ സുഖിതോ വിഭവസമ്പന്നോ രതനത്തയേ പസന്നോ സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ പടിലദ്ധസദ്ധോ ഘരാവാസം പഹായ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ ഹുത്വാ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ നഗരേ ബന്ധുമതിയാതിആദിമാഹ. തം സബ്ബം ഹേട്ഠാ വുത്തനയത്താ ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

തികിച്ഛകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.