൪. ദേസപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

അത്ഥദസ്സീ തു ഭഗവാതിആദികം ആയസ്മതോ ദേസപൂജകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി ഥേരോ പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ അത്ഥദസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ സദ്ധോ പസന്നോ ബുദ്ധമാമകോ ധമ്മമാമകോ സങ്ഘമാമകോ അഹോസി. തദാ അത്ഥദസ്സീ ഭഗവാ ഭിക്ഖുസങ്ഘപരിവുതോ ചന്ദോ വിയ സൂരിയോ വിയ ച ആകാസേന ഗച്ഛതി. സോ ഉപാസകോ ഭഗവതോ ഗതദിസാഭാഗം ഗന്ധമാലാദീഹി പൂജേന്തോ അഞ്ജലിം പഗ്ഗയ്ഹ നമസ്സമാനോ അട്ഠാസി.

൧൮. സോ തേന പുഞ്ഞേന ദേവലോകേ നിബ്ബത്തോ സഗ്ഗസമ്പത്തിം അനുഭവിത്വാ മനുസ്സേസു ച മനുസ്സസമ്പത്തിം അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ ഉപഭോഗപരിഭോഗസമ്പന്നോ സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ പസന്നമാനസോ ഘരാവാസേ അനല്ലീനോ പബ്ബജിത്വാ വത്തസമ്പന്നോ നചിരസ്സേവ അരഹാ ഹുത്വാ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ അത്ഥദസ്സീ തു ഭഗവാതിആദിമാഹ. തം ഹേട്ഠാ വുത്തത്ഥമേവ. അനിലഞ്ജസേതി ‘‘മഗ്ഗോ പന്ഥോ പഥോ പജ്ജോ, അഞ്ജസം വടുമായന’’ന്തി (ചൂളനി. പാരായനത്ഥുതിഗാഥാനിദ്ദേസ ൧൦൧) പരിയായസ്സ വുത്തത്താ അനിലസ്സ വാതസ്സ അഞ്ജസം ഗമനമഗ്ഗോതി അനിലഞ്ജസം, തസ്മിം അനിലഞ്ജസേ, ആകാസേതി അത്ഥോ. സേസം ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

ദേസപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.