൧൦. പിയാലഫലദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പരോധകോ തദാ ആസിന്തിആദികം ആയസ്മതോ പിയാലഫലദായകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ സിഖിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ നേസാദകുലേ നിബ്ബത്തോ ഹിമവന്തേ ഏകസ്മിം പബ്ഭാരേ മിഗേ വധിത്വാ ജീവികം കപ്പേത്വാ വസതി. തസ്മിം കാലേ തത്ഥ ഗതം സിഖിം ഭഗവന്തം ദിസ്വാ പസന്നമാനസോ സായം പാതം നമസ്സമാനോ കഞ്ചി ദേയ്യധമ്മം അപസ്സന്തോ മധുരാനി പിയാലഫലാനി ഉച്ചിനിത്വാ അദാസി. ഭഗവാ താനി പരിഭുഞ്ജി. സോ നേസാദോ ബുദ്ധാരമ്മണായ പീതിയാ നിരന്തരം ഫുട്ഠസരീരോ പാപകമ്മേ വിരത്തചിത്തോ മൂലഫലാഹാരോ നചിരസ്സേവ കാലം കത്വാ ദേവലോകേ നിബ്ബത്തി.

൬൬. സോ തത്ഥ ദിബ്ബസമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ മനുസ്സേസു ച അനേകവിധസമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഗഹപതികുലേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ ഘരാവാസം സണ്ഠപേത്വാ തത്ഥ അനഭിരതോ ഗേഹം പഹായ സത്ഥു സന്തികേ പബ്ബജിത്വാ വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പത്തോ അത്തനോ കതഫലദാനകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ പരോധകോ തദാ ആസിന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ യദാ അഹം പിയാലഫലം ദത്വാ ചിത്തം പസാദേസിം, തദാ അഹം പരോധകോ ആസിന്തി സമ്ബന്ധോ. പരോധകോതി പരസത്തരോധകോ വിഹേസകോ. ‘‘പരരോധകോ’’തി വത്തബ്ബേ പുബ്ബസ്സ ര-കാരസ്സ ലോപം കത്വാ ‘‘പരോധകോ’’തി വുത്തം.

൬൯. പരിചാരിം വിനായകന്തി തം നിബ്ബാനപാപകം സത്ഥാരം, ‘‘ഭന്തേ, ഇമം ഫലം പരിഭുഞ്ജഥാ’’തി പവാരിം നിമന്തേസിം ആരാധേസിന്തി അത്ഥോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

പിയാലഫലദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.

ചുദ്ദസമവഗ്ഗവണ്ണനാ സമത്താ.