൧൦. ജാതിപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

ജായം തസ്സ വിപസ്സിസ്സാതിആദികം ആയസ്മതോ ജാതിപൂജകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ നക്ഖത്തപാഠകേഹി വിപസ്സിബോധിസത്തസ്സ വുത്തലക്ഖണനിമിത്തം സുത്വാ ‘‘അയം കിര കുമാരോ ബുദ്ധോ ഹുത്വാ സകലലോകസ്സ അഗ്ഗോ സേട്ഠോ സുത്വാ സബ്ബസത്തേ സംസാരതോ ഉദ്ധരിസ്സതീ’’തി സുത്വാ തം ഭഗവന്തം കുമാരകാലേയേവ ബുദ്ധസ്സ വിയ മഹാപൂജമകാസി. പച്ഛാ കമേന കുമാരകാലം രാജകുമാരകാലം രജ്ജകാലന്തി കാലത്തയമതിക്കമ്മ ബുദ്ധേ ജാതേപി മഹാപൂജം കത്വാ തതോ ചുതോ തുസിതാദീസു നിബ്ബത്തോ ദിബ്ബസുഖമനുഭവിത്വാ പച്ഛാ മനുസ്സേസു ചക്കവത്താദിമനുസ്സസുഖമനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ സത്തട്ഠവസ്സകാലേയേവ ഭഗവതി പസന്നോ പബ്ബജിത്വാ വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൮൨. സോ അപരഭാഗേ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ ജായം തസ്സ വിപസ്സിസ്സാതിആദിമാഹ. തം ഹേട്ഠാ വുത്തത്ഥമേവ.

൮൪. നേമിത്താനം സുണിത്വാനാതി ഏത്ഥ നിമിത്തം കാരണം സുഖദുക്ഖപ്പത്തിഹേതും ജാനന്തീതി നേമിത്താ, തേസം നേമിത്താനം നക്ഖത്തപാഠകാനം വചനം സുണിത്വാതി അത്ഥോ. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനമേവാതി.

ജാതിപൂജകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.

ദ്വാദസമവഗ്ഗവണ്ണനാ സമത്താ.