൬. കുസിനാരസുത്തവണ്ണനാ

൭൬. ഛട്ഠേ ഉപവത്തനേതി പാചീനഗതായ സാലപന്തിയാ ഉത്തരേന നിവത്തിത്വാ ഠിതായ വേമജ്ഝട്ഠാനേ. അന്തരേന യമകസാലാനന്തി ദ്വിന്നം സാലരുക്ഖാനം അന്തരേ. കങ്ഖാതി ദ്വേള്ഹകം. വിമതീതി വിനിച്ഛിതും അസമത്ഥതാ. ‘‘ബുദ്ധോ നു ഖോ ന ബുദ്ധോ നു ഖോ, ധമ്മോ നു ഖോ ന ധമ്മോ നു ഖോ, സങ്ഘോ നു ഖോ ന സങ്ഘോ നു ഖോ, മഗ്ഗോ നു ഖോ ന മഗ്ഗോ നു ഖോ, പടിപദാ നു ഖോ ന പടിപദാ നു ഖോ’’തി യസ്സ സംസയോ ഉപ്പജ്ജേയ്യ, തം വോ വദാമി പുച്ഛഥ, ഭിക്ഖവേതി അയമേത്ഥ സങ്ഖേപത്ഥോ. സത്ഥുഗാരവേനപി ന പുച്ഛേയ്യാഥാതി ‘‘മയം സത്ഥു സന്തികേ പബ്ബജിമ്ഹ, ചത്താരോ പച്ചയാപി നോ സത്ഥു സന്തകാവ. തേ മയം ഏത്തകം കാലം കങ്ഖം അകത്വാ ന അരഹാമ അജ്ജ പച്ഛിമേ കാലേ കങ്ഖം കാതു’’ന്തി സചേ ഏവം സത്ഥരി ഗാരവേന ന പുച്ഛഥ. സഹായകോപി, ഭിക്ഖവേ, സഹായകസ്സ ആരോചേതൂതി തുമ്ഹാകം യോ യസ്സ ഭിക്ഖുസ്സ സന്ദിട്ഠോ സമ്ഭത്തോ, സോ തസ്സ ആരോചേതു, അഹം ഏകസ്സ ഭിക്ഖുസ്സ കഥേസ്സാമി, തസ്സ കഥം സുത്വാ സബ്ബേ നിക്കങ്ഖാ ഭവഥാതി ദസ്സേതി. ഏവം പസന്നോതി ഏവം സദ്ദഹാമി അഹന്തി അത്ഥോ. ഞാണമേവാതി നിക്കങ്ഖഭാവപച്ചക്ഖകരണഞാണംയേവ ഏത്ഥ തഥാഗതസ്സ, ന സദ്ധാമത്തന്തി അത്ഥോ. ഇമേസഞ്ഹി, ആനന്ദാതി ഇമേസം അന്തോസാണിയം നിസിന്നാനം പഞ്ചന്നം ഭിക്ഖുസതാനം. യോ പച്ഛിമകോതി യോ ഗുണവസേന പച്ഛിമകോ, ആനന്ദത്ഥേരംയേവ സന്ധായാഹ.