൪. ആനേഞ്ജസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൭. ചതുത്ഥേ തദസ്സാദേതീതി തം ഝാനം അസ്സാദേതി. തം നികാമേതീതി തദേവ പത്ഥേതി. തേന ച വിത്തിം ആപജ്ജതീതി തേന ഝാനേന തുട്ഠിം ആപജ്ജതി. തത്ര ഠിതോതി തസ്മിം ഝാനേ ഠിതോ. തദധിമുത്തോതി തത്ഥേവ അധിമുത്തോ. തബ്ബഹുലവിഹാരീതി തേന ബഹുലം വിഹരന്തോ. സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീതി സഹഭാവം ഉപപജ്ജതി, തസ്മിം ദേവലോകേ നിബ്ബത്തതീതി അത്ഥോ. നിരയമ്പി ഗച്ഛതീതിആദി നിരയാദീഹി അവിപ്പമുത്തത്താ അപരപരിയായവസേന തത്ഥ ഗമനം സന്ധായ വുത്തം. ന ഹി തസ്സ ഉപചാരജ്ഝാനതോ ബലവതരം അകുസലം അത്ഥി, യേന അനന്തരം അപായേ നിബ്ബത്തേയ്യ. ഭഗവതോ പന സാവകോതി സോതാപന്നസകദാഗാമിഅനാഗാമീനം അഞ്ഞതരോ. തസ്മിംയേവ ഭവേതി തത്ഥേവ അരൂപഭവേ. പരിനിബ്ബായതീതി അപ്പച്ചയപരിനിബ്ബാനേന പരിനിബ്ബായതി. അധിപ്പയാസോതി അധികപ്പയോഗോ. സേസമേത്ഥ വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബം. ഇമസ്മിം പന സുത്തേ പുഥുജ്ജനസ്സ ഉപപത്തിജ്ഝാനം കഥിതം, അരിയസാവകസ്സ തദേവ ഉപപത്തിജ്ഝാനഞ്ച വിപസ്സനാപാദകജ്ഝാനഞ്ച കഥിതം.