൬. പത്തപിണ്ഡികങ്ഗകഥാവണ്ണനാ

൨൯. അപ്പടികൂലം കത്വാ ഭുഞ്ജിതും വട്ടതി പടികൂലസ്സ ഭുത്തസ്സ അഗണ്ഹനമ്പി സിയാതി അധിപ്പായോ. പമാണയുത്തമേവ ഗണ്ഹിതബ്ബന്തി ‘‘ഏകഭാജനമേവ ഗണ്ഹാമീ’’തി ബഹും ഗഹേത്വാ ന ഛഡ്ഡേതബ്ബം. നാനാരസതണ്ഹാവിനോദനന്തി നാനാരസഭോജനേ തണ്ഹായ വിനോദനം. അത്ര അത്ര നാനാഭാജനേ ഠിതേ നാനാരസേ ഇച്ഛാ ഏതസ്സാതി അത്രിച്ഛോ, തസ്സ ഭാവോ അത്രിച്ഛതാ, തസ്സാ അത്രിച്ഛതായ പഹാനം. ആഹാരേ പയോജനമത്തദസ്സിതാതി അസമ്ഭിന്നനാനാരസേ ഗേധം അകത്വാ ആഹാരേ സത്ഥാരാ അനുഞ്ഞാതപയോജനമത്തദസ്സിതാ. വിസും വിസും ഭാജനേസു ഠിതാനി ബ്യഞ്ജനാനി ഗണ്ഹതോ തത്ഥ തത്ഥ സാഭോഗതായ സിയാ വിക്ഖിത്തഭോജിതാ, ന തഥാ ഇമസ്സ ഏകപത്തഗതസഞ്ഞിനോതി വുത്തം ‘‘അവിക്ഖിത്തഭോജിതാ’’തി. ഓക്ഖിത്തലോചനോതി പത്തസഞ്ഞിതായ ഹേട്ഠാഖിത്തചക്ഖു. പരിഭുഞ്ജേയ്യാതി പരിഭുഞ്ജിതും സക്കുണേയ്യ.

ഇതി പത്തപിണ്ഡികങ്ഗകഥാവണ്ണനാ.