൧൨. യഥാസന്ഥതികങ്ഗകഥാവണ്ണനാ

൩൫. സേനാസനഗാഹണേ പരേ ഉട്ഠാപേത്വാ ഗഹണം, ‘‘ഇദം സുന്ദരം, ഇദം ന സുന്ദര’’ന്തി പരിതുലയിത്വാ പുച്ഛനാ, ഓലോകനാ ച സേനാസനലോലുപ്പം. തുട്ഠബ്ബന്തി തുസ്സിതബ്ബം. വിഹാരസ്സ പരിയന്തഭാവേന ദൂരേതി വാ ബഹൂനം സന്നിപാതട്ഠാനാദീനം അച്ചാസന്നേതി വാ പുച്ഛിതും ന ലഭതി, പുച്ഛനേനപിസ്സ ധുതങ്ഗസ്സ സംകിലിസ്സനതോ. ഓലോകേതുന്തി ലോലുപ്പവസേന പസ്സിതും. സചസ്സ തം ന രുച്ചതീതി അസ്സ യഥാസന്ഥതികസ്സ തം യഥാഗാഹിതം സേനാസനം അഫാസുകഭാവേന സചേ ന രുച്ചതി, മുദുകസ്സ അസതി രോഗേ യഥാഗാഹിതം പഹായ അഞ്ഞസ്സ സേനാസനസ്സ ഗഹണം ലോലുപ്പം, മജ്ഝിമസ്സ ഗന്ത്വാ ഓലോകനാ, ഉക്കട്ഠസ്സ പുച്ഛനാ. സബ്ബേസമ്പി ഉട്ഠാപേത്വാ ഗഹണേ വത്തബ്ബമേവ നത്ഥി.

ഉപട്ഠാപനീയാനമ്പി അനുട്ഠാപനേന സബ്രഹ്മചാരീനം ഹിതേസിതാ. തായ കരുണാവിഹാരാനുഗുണതാ. സുന്ദരാസുന്ദരവിഭാഗാകരണതോ ഹീനപണീതവികപ്പപരിച്ചാഗോ. തേന താദിലക്ഖണാനുഗുണതാ. തതോ ഏവ അനുരോധവിരോധപ്പഹാനം. ദ്വാരപിദഹനം ഓകാസാദാനതോ. യഥാസന്ഥതരാമതന്തി യഥാഗാഹിതേ യഥാനിദ്ദിട്ഠേ സേനാസനേ അഭിരതഭാവം.

ഇതി യഥാസന്ഥതികങ്ഗകഥാവണ്ണനാ.