൫. ഏകാസനികങ്ഗകഥാ

൨൮. ഏകാസനികങ്ഗമ്പി ‘‘നാനാസനഭോജനം പടിക്ഖിപാമി, ഏകാസനികങ്ഗം സമാദിയാമീ’’തി ഇമേസം അഞ്ഞതരവചനേന സമാദിന്നം ഹോതി.

തേന പന ഏകാസനികേന ആസനസാലായം നിസീദന്തേന ഥേരാസനേ അനിസീദിത്വാ ‘‘ഇദം മയ്ഹം പാപുണിസ്സതീ’’തി പതിരൂപം ആസനം സല്ലക്ഖേത്വാ നിസീദിതബ്ബം. സചസ്സ വിപ്പകതേ ഭോജനേ ആചരിയോ വാ ഉപജ്ഝായോ വാ ആഗച്ഛതി, ഉട്ഠായ വത്തം കാതും വട്ടതി. തിപിടകചൂളാഭയത്ഥേരോ പനാഹ ‘‘ആസനം വാ രക്ഖേയ്യ ഭോജനം വാ, അയഞ്ച വിപ്പകതഭോജനോ, തസ്മാ വത്തം കരോതു, ഭോജനം പന മാ ഭുഞ്ജതൂ’’തി. ഇദമസ്സ വിധാനം.

പഭേദതോ പന അയമ്പി തിവിധോ ഹോതി. തത്ഥ ഉക്കട്ഠോ അപ്പം വാ ഹോതു ബഹു വാ, യമ്ഹി ഭോജനേ ഹത്ഥം ഓതാരേതി, തതോ അഞ്ഞം ഗണ്ഹിതും ന ലഭതി. സചേപി മനുസ്സാ ‘‘ഥേരേന ന കിഞ്ചി ഭുത്ത’’ന്തി സപ്പിആദീനി ആഹരന്തി, ഭേസജ്ജത്ഥമേവ വട്ടന്തി, ന ആഹാരത്ഥം. മജ്ഝിമോ യാവ പത്തേ ഭത്തം ന ഖീയതി, താവ അഞ്ഞം ഗണ്ഹിതും ലഭതി. അയഞ്ഹി ഭോജനപരിയന്തികോ നാമ ഹോതി. മുദുകോ യാവ ആസനാ ന വുട്ഠാതി താവ ഭുഞ്ജിതും ലഭതി. സോ ഹി ഉദകപരിയന്തികോ വാ ഹോതി യാവ പത്തധോവനം ന ഗണ്ഹാതി താവ ഭുഞ്ജനതോ, ആസനപരിയന്തികോ വാ യാവ ന വുട്ഠാതി താവ ഭുഞ്ജനതോ.

ഇമേസം പന തിണ്ണമ്പി നാനാസനഭോജനം ഭുത്തക്ഖണേ ധുതങ്ഗം ഭിജ്ജതി. അയമേത്ഥ ഭേദോ.

അയം പനാനിസംസോ, അപ്പാബാധതാ, അപ്പാതങ്കതാ, ലഹുട്ഠാനം, ബലം, ഫാസുവിഹാരോ, അനതിരിത്തപച്ചയാ അനാപത്തി, രസതണ്ഹാവിനോദനം അപ്പിച്ഛതാദീനം അനുലോമവുത്തിതാതി.

ഏകാസനഭോജനേ രതം,

ന യതിം ഭോജനപച്ചയാ രുജാ;

വിസഹന്തി രസേ അലോലുപോ,

പരിഹാപേതി ന കമ്മമത്തനോ.

ഇതി ഫാസുവിഹാരകാരണേ,

സുചിസല്ലേഖരതൂപസേവിതേ;

ജനയേഥ വിസുദ്ധമാനസോ,

രതിമേകാസനഭോജനേ യതീതി.

അയം ഏകാസനികങ്ഗേ സമാദാനവിധാനപ്പഭേദഭേദാനിസംസവണ്ണനാ.