൬. പത്തപിണ്ഡികങ്ഗകഥാ

൨൯. പത്തപിണ്ഡികങ്ഗമ്പി ‘‘ദുതിയകഭാജനം പടിക്ഖിപാമി, പത്തപിണ്ഡികങ്ഗം സമാദിയാമീ’’തി ഇമേസം അഞ്ഞതരവചനേന സമാദിന്നം ഹോതി.

തേന പന പത്തപിണ്ഡികേന യാഗുപാനകാലേ ഭാജനേ ഠപേത്വാ ബ്യഞ്ജനേ ലദ്ധേ ബ്യഞ്ജനം വാ പഠമം ഖാദിതബ്ബം, യാഗു വാ പാതബ്ബാ. സചേ പന യാഗുയം പക്ഖിപതി, പൂതിമച്ഛകാദിമ്ഹി ബ്യഞ്ജനേ പക്ഖിത്തേ യാഗു പടികൂലാ ഹോതി, അപ്പടികൂലമേവ ച കത്വാ ഭുഞ്ജിതും വട്ടതി. തസ്മാ തഥാരൂപം ബ്യഞ്ജനം സന്ധായ ഇദം വുത്തം. യം പന മധുസക്കരാദികം അപ്പടികൂലം ഹോതി, തം പക്ഖിപിതബ്ബം. ഗണ്ഹന്തേന ച പമാണയുത്തമേവ ഗണ്ഹിതബ്ബം. ആമകസാകം ഹത്ഥേന ഗഹേത്വാ ഖാദിതും വട്ടതി. തഥാ പന അകത്വാ പത്തേയേവ പക്ഖിപിതബ്ബം. ദുതിയകഭാജനസ്സ പന പടിക്ഖിത്തത്താ അഞ്ഞം രുക്ഖപണ്ണമ്പി ന വട്ടതീതി ഇദമസ്സ വിധാനം.

പഭേദതോ പന അയമ്പി തിവിധോ ഹോതി. തത്ഥ ഉക്കട്ഠസ്സ അഞ്ഞത്ര ഉച്ഛുഖാദനകാലാ കചവരമ്പി ഛഡ്ഡേതും ന വട്ടതി. ഓദനപിണ്ഡമച്ഛമംസപൂവേപി ഭിന്ദിത്വാ ഖാദിതും ന വട്ടതി. മജ്ഝിമസ്സ ഏകേന ഹത്ഥേന ഭിന്ദിത്വാ ഖാദിതും വട്ടതി, ഹത്ഥയോഗീ നാമേസ. മുദുകോ പന പത്തയോഗീ നാമ ഹോതി, തസ്സ യം സക്കാ ഹോതി പത്തേ പക്ഖിപിതും, തം സബ്ബം ഹത്ഥേന വാ ദന്തേഹി വാ ഭിന്ദിത്വാ ഖാദിതും വട്ടതി.

ഇമേസം പന തിണ്ണമ്പി ദുതിയകഭാജനം സാദിതക്ഖണേ ധുതങ്ഗം ഭിജ്ജതി. അയമേത്ഥ ഭേദോ.

അയം പനാനിസംസോ, നാനാരസതണ്ഹാവിനോദനം. അത്രിച്ഛതായ പഹാനം, ആഹാരേ പയോജനമത്തദസ്സിതാ, ഥാലകാദിപരിഹരണഖേദാഭാവോ, അവിക്ഖിത്തഭോജിതാ, അപ്പിച്ഛതാദീനം അനുലോമവുത്തിതാതി.

നാനാഭാജനവിക്ഖേപം, ഹിത്വാ ഓക്ഖിത്തലോചനോ;

ഖണന്തോ വിയ മൂലാനി, രസതണ്ഹായ സുബ്ബതോ.

സരൂപം വിയ സന്തുട്ഠിം, ധാരയന്തോ സുമാനസോ;

പരിഭുഞ്ജേയ്യ ആഹാരം, കോ അഞ്ഞോ പത്തപിണ്ഡികോതി.

അയം പത്തപിണ്ഡികങ്ഗേ സമാദാനവിധാനപ്പഭേദഭേദാനിസംസവണ്ണനാ.