ഭിക്ഖുസംയുത്ത

നവസുത്ത

പുച്ഛാ – ഭിക്ഖുസംയുത്തേ ആവുസോ ഭഗവതാ നവസുത്തം കത്ഥ കം ആരബ്ഭ കഥഞ്ച ഭാസിതം.

വിസ്സജ്ജനാ – സാവത്ഥിയം ഭന്തേ അഞ്ഞതരം നവം ഭിക്ഖും ആരബ്ഭ ഭാസിതം. അഞ്ഞതരോ ഭന്തേ നവോ ഭിക്ഖു പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്തോ വിഹാരം പവിസിത്വാ അപ്പോസുക്കോ തുണ്ഹീഭൂതോ സങ്കസായഭി, ന ഭിക്ഖൂനം വേയ്യാവച്ചം കരോതി ചീവരകാരസമയേ തസ്മിം ഭന്തേ വത്ഥുസ്മിം ‘‘മാ ഖോ തുമ്ഹേ ഭിക്ഖവേ ഏതസ്സ ഭിക്ഖുനോ ഉജ്ഝായിത്ഥാ ഏസോ ഖോ ഭിക്ഖവേ ഭിക്ഖു ചതുന്നം ഝാനാനം ആഭിചേതസികാനം ദിട്ഠധമ്മ സുഖവിഹാരാനം നികാമലാഭീ അകിച്ഛലാഭീ അകസിരലാഭീ’’തി ഏവമാദിനാ ഭഗവതാ ഭാസിതം.

അഹമ്പി ഖോ ഭന്തേ സകം കിച്ചം കരോമി,

ഏസോ ഖോ ഭിക്ഖവേ ഭിക്ഖു ചതുന്നം ഝാനാനം ആഭിചേതസികാനം ദിട്ഠധമ്മസുഖവിഹാരാനം നികാമലാഭീ അകിച്ഛലാഭീ അകസിരലാഭീ –

നയിദം സിഥിലമാരബ്ഭ, നയിദം അപ്പേന ഥാമസാ;

നിബ്ബാനം അധിഗന്തബ്ബം, സബ്ബദുക്ഖപ്പമോചനം;

അയഞ്ച ദഹരോ ഭിക്ഖു, അയമുത്തമപുരിസോ;

ധാരേതി അന്തിമം ദേഹം, ജേത്വാ മാരം സവാഹിനിം–