൩. നാമേ

പടിജാനിസ്സന്തീതി വത്തമാനേ അനാഗതവചനം, പടിജാനന്തീതി അത്ഥോ. ഇതരമ്പന ഭൂതേ ഭവിസ്സതീതി ആസി, കരിസ്സതീതി അകരി, ചേതേ സ്സസീതി ചേതിതാ അസി, ഭുഞ്ജിസ്സസീതി ഭുഞ്ജിതാ അസി. അനോകപ്പനാ അസ്സദ്ധാ. അമരിസനം അക്ഖമാ. ഇമിനാവാതി അത്ഥിവചനേ ഉപപദേ കോധാ സദ്ധാസു ഗമ്മമാനേസ്വ-സതീപി വചനന്തരേ ഇമിനാവ സാമഞ്ഞവചനേന സിദ്ധന്തി അത്ഥോ. ഗരഹാവമാതി തസ്സ ഹേതുവചനം. തഥാഹിച്ചാദിനാ ഗരഹാവഗമമേവ സമത്ഥേതി. അത്ഥിനാമ ഈദിസന്തി [അത്ഥിനാമാതി (പോത്ഥകേ)] ആഭിദോസികസ്സ കുമ്മാസസ്സ പരിഭുഞ്ജനം വിജ്ജതേ നാമാതി അത്ഥോ. വിജ്ജമാനമ്പി തം അസദ്ദഹന്തോ അമരിസന്തോ ഏവം വദതി. നത്ഥീതി മഞ്ഞേതി അധിപ്പായോ, തേനാഹ- ‘പച്ചക്ഖമപീ’തി [ഈദിസമ്പീതി] ആദി. യോപീതി സദ്ദസ്സ സോപീതി തസദ്ദേന സമ്ബന്ധോ വേദിതബ്ബോ. അത്ഥീതി വിജ്ജമാനത്ഥേതി വുത്തവിജ്ജമാനത്ഥോ വക്ഖമാനപക്ഖത്തയേപി ദട്ഠബ്ബോ.

നനു അത്ഥിനാമ താതാതി ഏത്തകേ വുത്തേ പഠമോ അത്ഥിനുഖോച്ചാദികോ നിസീദിത്വാതി സദ്ദപരിയന്തോ ച, ദുതിയോ അത്ഥിനുഖോച്ചാദികോ നിസീദിത്വാതി സദ്ദപരിയന്തോ ച തതിയോ അത്ഥിമഞ്ഞേച്ചാദികോ ജിഗുച്ഛനേയ്യന്തി സദ്ദപരിയന്തോ ച വചനപ്പബന്ധോ കഥം ലബ്ഭതീതി മനസി നിധായാഹ- ‘സോപനാ’തിആദി. ഇമിനാതി ‘അത്ഥിയേവിഹാപി നിന്ദാവഗമോ’തി വചനേന. ഠാനഭോജനേ ഗരഹതീതി സമ്ബന്ധോ. വുത്തം സക്കതാനുസാരേന. നിസ്സായനിസ്സായാതി യത്ഥ ഭഗവാ നിസിന്നോ തം ഠാനം നിസ്സായ നിസ്സായ.