൭. ആധാ

യഥാനന്തരസുത്തേ ഉപമാനേ ഉപമേയ്യസ്സ മാണവകസ്സ പയോഗോ ഉപപന്നോ, തഥാത്രാപി ‘പാസാദേ കുടിയ’ന്തി ചോപമേയ്യസ്സപയോഗോതി അതിദിസന്തോ ആഹ- ‘ഹേട്ഠാവിയേ’ച്ചാദി. ഉപമാനേ ഉപമേയ്യസ്സാനന്തോഭാവാതി അത്ഥോ. നനു കിമത്ഥമിദമുച്ചതേ യവതായോ പാസാദേ ഇവാചരതി സോ പാസാദമിവാചരതീതിപി വത്തും സക്കാതി നാത്ഥഭേദോ-ഞ്ഞത്ര വചനിച്ഛാഭേദാതി പുബ്ബേനേവേത്ഥാപി ഈയോ സിദ്ധോ, തതോ നാത്ഥോ-നേന വചനേനേ ച്ചാസങ്കിയാഹ- ‘യദിപി’ച്ചാദി.