൪൯. ഇത്ഥി

ക്ലികയകിച്ചത്ര കകാരബഹുത്താ കകാരാതി ബഹുവചനം. തിതിക്ഖാ ഇച്ചാദോ തിതിക്ഖനമിച്ചാദിനാ വിഗ്ഗഹോ ‘‘ഇത്ഥിയമത്വാ’’ (൩-൨൬). അപരി പഠിതോതി ധാതുപാഠേ അപരിപഠിതോ. പാണിവിസേസോതി സത്തവിസേസോ. ഇമിനാ ച ‘‘യഥാകഥഞ്ചി നിപ്ഫത്തി, രുള്ഹിയാ അത്ഥനിച്ഛയോ’’തി ദസ്സേതി.

ആസിം സായം ഗമ്മമാനായം സഞ്ഞാവിസയേ ധാതൂഹി തിപ്പച്ചയോ കിച്ചപ്പച്ചയോ ച യഥാ സിയാതി ‘‘തികിച്ചാസിട്ഠേ’’തി (൭-൨-൩) സുത്തിതം കച്ചായനേന. തമിഹ സാമഞ്ഞേന വിധാനാവ സിദ്ധന്തി നിരൂപയിതുമാഹ- ‘കച്ചായനേന പനേ’ച്ചാദി. തബ്ബ അനീയണ്യ തേയ്യ രിച്ചപ്പച്ചയാനം ‘‘തേ കിച്ചാ’’തി (൭-൧-൨൨) കിച്ചസഞ്ഞം വിധായ സേസാനം ‘‘അഞ്ഞേകിതീ’’തി (൭-൧-൨൩) കിത്സഞ്ഞാ കതാ കച്ചായനേന. തേനാഹ- ‘കിത സഞ്ഞോ’തി.

തബ്ബാദിപ്പച്ചയോ ച വിഹിതോതി സകിയവോഹാരേനാഹ. സകിയ സത്ഥേ അവുത്തദോസം [സുത്തദോസം] പരിഹരിത്വാ വക്ഖമാനനയേന യുത്യഭാവാ തഥാ വിധാനേ അയുത്തതം ദസ്സേന്തോ ‘നചാസിം സായ’മിച്ചാദിമാഹ. ഗുഹനം, രുജനം, മോദനന്തി വിഗ്ഗഹോ. സയനം വാ സേയ്യാ. വജധാതുനോ വസ്സ ബകാരേന ഭവിതബ്ബം, സോ കഥം യകാരേ പരഭൂതേ അസതീതി ആഹ- ‘ചവഗ്ഗബയഞാതിയോഗവിഭാഗാ വസ്സ ബോ’തി.