൮൨. മുഖാ

ഇഹാപി പസജ്ജേയ്യ മധു അസ്മിം ഘടേ അത്ഥീതി ഏത്ഥാപി പയോഗേ മധുരന്തി രപ്പച്ചയോ പാപുണേയ്യ മധുമ്ഹി അഭിധേയ്യതി അധിപ്പായോ. ന ഗച്ഛന്തീതി നഗാ. യജ്ജപി ഊസവാച്ചാദോ പഹൂതാദിവിസയായാത്ഥിതായ സമ്ഭവോ, തഥാപി ഞുസാദിവതോ പച്ചയ(ത്ഥ)ത്തേന വചനിച്ഛാഭാവാ ഞുസവാ ഘടോച്ചാദി ന സിജ്ഝതി തസ്മാ പഹൂതാദിവിസയാത്ഥിതാസമ്ഭവേപി തംവതോ-ത്ഥസ്സ പച്ചയ(ത്ഥ)ത്തേന ഞുസരോ ദേസോതി വത്തു മിച്ഛായം പച്ചയോ യഥാ സിയാ അഞ്ഞത്രമാഭവിച്ചേവമത്ഥോ വേദിതബ്ബോതി ആഹ- ‘ഇതി’ച്ചാദി. കുഞ്ജവാതിഏത്ഥ കുഞ്ജസദ്ദോ തിണലതാദ്യച്ഛാദിതപബ്ബതേകദേസേ വത്തതേ.