൫. പയ്യപാബഹിതിരോ പുരേപച്ഛാവാപഞ്ചമ്യാ

പഞ്ചമ്യാതി കസ്മാ വുത്തം നനു അവുത്തേപി തസ്മിം വക്ഖമാനനയേന പഞ്ചമ്യന്തത്താ പഞ്ചമ്യന്തേഹേവ സമാസോ വിഞ്ഞായതീത്യാസങ്കിയാഹ‘യദിപി’ച്ചാദി. തഥാപിച്ചാദിനാ പരിഹരതി, ഹോതു കാമം ‘പരിപബ്ബതം വിജ്ജോതതേ’തി ദുതിയാനിസേധായ, അഞ്ഞത്ര കഥന്തി ആഹ ‘ഇഹ ചേ’ത്യാദി.

ആചത്താരോ വാതി ആസദ്ദോ വാക്യേ, സരണേ വാ, ഗാമോ ബഹി തിട്ഠതീത്യത്ഥോ, പുരതോ ഗാമമ്പസ്സാതി വദന്തോ പുരേത്യത്ഥപ്പഘാനോയന്നിദ്ദേസോ, നസരൂപപ്പധാനോതി ദസ്സേതി, അഭിമുഖേ ഗാമമ്പസ്സാത്യത്ഥോ. അവുത്താനമേതാന്യുപലക്ഖണാനി, തസ്മാ ‘തിരോ ഗാമമ്പസ്സാ’തിപി വുത്തം ഹോതി, തിരിയതോ ഗാമമ്പസ്സ, പച്ഛതോ ഗാമമ്പസ്സാതി അത്ഥോ.

അപസദ്ദയോഗേ നിച്ചപഞ്ചന്തസ്സ വികപ്പേന സമാസവിധാനാവാഭവനേനോദാഹരണം ദിന്നം (ഏത്ഥ) പഞ്ചമ്യാതി പയോജനാഭാവേപി അഞ്ഞദത്ഥം കരിയമാനമിഹാപ്യത്ഥവന്തം ഹോതി.