൪൦. സമാ

പരാധികാരതോ പച്ചയസ്സ പരവിധിനാവ സാമീപ്യസ്സ സിദ്ധത്താ സാധീപ്യവചനസ്സന്തസദ്ദസ്സ ഗഹണമനത്ഥകം സിയാതി മന്ത്വാവയവവചനോ യമന്തസദ്ദോ ഗയ്ഹതീതി ദസ്സേന്തോ ആഹ- ‘തസ്സ അന്തോ’ഇച്ചാദി. അവസാനവതി+അവയവോതി പദച്ഛേദോ, സമാസഗ്ഗഹണേന ഗഹണേ കാരണമാഹ-‘അവയവത്താ’തി. യഥാവുത്തചോദനായ നിദ്ദോസത്തമുപമാവസേന ദസ്സേതുമാഹ-‘നായം ദോസോ’ച്ചാദി. പല്ലവിതസ്സ രുക്ഖസ്സ പല്ലവാനമവയവത്തം വിയ സമാസതോ ഉത്തരകാലം വിധീയ മാനസ്സ അകാരസ്സ സമാസാവയവത്തം ന വിരുജ്ഝതീതി അത്ഥോ.