൭. ധ്യാദി

പുബ്ബേ കിരിയാനിസ്സയേന [കാരകനിസ്സയേന (പോത്ഥകേ)] ദുതിയായ വിഹിതത്താ ആഹ ‘ഇദാനി’ച്ചാദി, ധിസദ്ദസ്സ അത്ഥപ്പധാന നിദ്ദേസേന വാ ആദിസദ്ദേന വാ ‘ഹാ ദേവദത്ത’ന്തിപി ഹോതി, ഹാ ദേവദത്തദുക്ഖന്തി തു ദുക്ഖേന യോഗാ ദേവദത്തേന ന യുത്തോ ഹോതീതി പഠമാവാമന്തണേ. നനുച അന്തരാസദ്ദേന യോഗേ യഥാരാജഗഹനാലന്ദാഹി ദുതിയാ [(തഥാ)] അന്തരാ ച രാജഗഹം അന്തരാ ച നാ ലന്ദ(ന്തി തഥാ) അന്തരാമഗ്ഗേതി ഏത്ഥ മഗ്ഗതോപി [അന്തരാമഗ്ഗതോപി] കസ്മാ ന ദുതിയാതി തേനായോഗാ, യേസഞ്ഹി തംമജ്ഝം തേ തേന യുജ്ജന്തീതി തേഹിയേവ ദുതിയാ, അഥവാബ്ഭുപഗതേപി തംയോഗേ തംസമ്ബന്ധീയേവ മഗ്ഗോതി മുഖ്യത്താ തതോ [സബ്ബസ്സ (പോത്ഥകേ)] ന ദുതിയാ, അത്രാപി ഛട്ഠീയേവ പപ്പോതി അന്തരാ തഞ്ച മഞ്ച കമണ്ഡലുഇതി, തവ മമ മജ്ഝേ കമണ്ഡലുത്യത്ഥോ, അഥ കമണ്ഡലുസദ്ദതോ ദുതിയാ കസ്മാ ന ഭവതി സതീപ്യന്തരേന യോഗേ തസ്സ പധാനത്താ, തഥാഹി കമണ്ഡലുനോ സകത്ഥാ പവത്തി, തുമ്ഹമ്ഹാനന്തു പരത്ഥാ-കമണ്ഡലുവിസേസനത്തേന തേസം പവത്തത്താ, തത്ര കമണ്ഡലുനോ സകത്ഥേ വത്തമാനത്താ പധാനത്തേനാവതത്താ പാടിപദികതോ അച്ചുതത്താ പരത്താ പഠമേവ ഭവതീതി ജീനിന്ദബുദ്ധിന്യാസ. നിന്ദാദി ലക്ഖണസ്സ സമ്ബന്ധസ്സ സബ്ഭാവാ സബ്ബത്ഥ സമ്ബന്ധഛട്ഠിയാ സമ്പത്തായം വചനം, ആകതിഗണോ-യം.