൩൫. ഛട്ഠീ

സാമിസ്സരാദിയോഗേ ഛട്ഠീസത്തമിയോ യഥാ സിയുന്തി ‘‘സാമിസ്സരാധിപതിദായാദസക്ഖിപതിഭൂപസുതേഹി ച ‘‘ഇതി (൨-൩-൩൯) ആരദ്ധം പരേഹി, തദാഹ-‘സാമി’ച്ചാദി, അത്ര ച ജിനിന്ദബുദ്ധിനാ ‘‘സാമ്യാദീനം ഭേദേനോ പാദാനം പരിയായന്തരനിവത്യത്ഥമിഹ മാ ഹോതു ഗാമസ്സ രാജാ’’തി വുത്തം വാക്യമുപന്യസ്യ ഹസ്സാപ്യ യുത്തത്തമുപദസ്സയമാഹ-‘സാമിസ്സരേ’ച്ചാദി, കേന നിവാരീയതേ, ന കേനാപീത്യത്ഥോ, വിസയവചനിച്ഛായം ‘ഗാമേ രാജാ’ത്യപി ഭവിതബ്ബമിത്യനേനാഹ, ‘‘ആയുത്തകുസലേഹ്യാസേവായ’’മീതി (൨-൩-൪൦) ആരദ്ധം, തദാഹ-‘ആയുത്തേ’ച്ചാദി, ആസവാ തപ്പരതാ, ബ്യാവടോ നിയുത്തോ, തത്ഥേദം സിയാ ‘‘ആസേവായന്തി വക്ഖാമീ ത്യവസ്സം വചനമിദമാരബ്ഭനീയമഞ്ഞഥാ ഈസംയുത്തേപി ‘ആയുത്തോ ഗോ സകടസ്സാ’തി പസജ്ജതീ’’ത്യാസങ്കിയ നത്ഥേവേതമ്പി പയോജനന്തി ദസ്സേതുമാഹ-‘വിനാപി’ച്ചാദി, ‘‘സാമിസ്സരാ’’ത്യദികം കച്ചായനസുത്തം, തേനേവാതി കച്ചായനസുത്തേ പസൂതസദ്ദാനന്തരം കുസലസദ്ദനിദ്ദേസേനേവ, ഇധാതി മോഗ്ഗല്ലാനവുത്തിയം. കച്ചായനേന ‘‘കമ്മകരണ നിമിത്തത്ഥേസു സത്തമീ’’ (൨-൬-൪൦) ‘‘പഞ്ചമ്യത്ഥേ ച’’ (൨-൬-൪൧) ഇതി ച സുത്തിതം, തേനാഹ-‘കമ്മേ’ച്ചാദി, ഗഹണസ്സ ബാഹാ വിസയോതി സമ്ബന്ധോ, കച്ചായനാനം‘ഭിക്ഖൂസൂ’തിആദീനി കമ്മത്ഥേ ഉദാഹരണാനി, ഹത്ഥേസൂതിആദീനി കരണത്ഥേ, കദലീസൂതി പഞ്ചമ്യത്ഥേ. ‘‘മണ്ഡിതുസ്സുക്കേസു തതിയാ ചേ’’തി (൨-൬-൪൫) കച്ചായനസുത്തം, തദാഹ ‘പസന്നത്ഥേ’ച്ചാദി, പസന്നത്ഥേതി മണ്ഡിതത്ഥേ, ഉസ്സുക്കത്ഥേതി ഉസ്സാഹത്ഥേ.