൩൭. ഏഓ

നനു ‘‘വിതിസ്സേവേ വാ’’തി (൧-൩൬) വോത്യനുവത്തിയ അവണ്ണേ ഏഓനം വോ ഹോതീതി ച സക്കാ വിഞ്ഞാതും, തഥാ സതി ‘അവണ്ണേ ക്വചി വോ ഹോതീ’’തി വത്തബ്ബം ‘അഹോതി വാ’തി കസ്മാ വുത്തന്തി ചോദനമാസങ്കിയാഹ-‘ഓകാരസ്സപി’ച്ചാദി, ഠാനിഭാവേന നിദ്ദിട്ഠത്താതി ‘‘ഏഓന’’ന്തി (൧-൩൧) വകാരാദേസസ്സ വിജ്ജമാനത്താ വകാരാദേസമ്പതി പുന ഓകാരോ ഠാനിഭാവേന നിദ്ദിസിതബ്ബോ ന സിയാതി അധിപ്പായേനാഹ, ന നിമിത്തന്തി ഏഓനം വകാരാദേസത്ഥം അവണ്ണോ കാരണം ന ഹോതീതി അത്ഥോ, അഞ്ഞഥാതി അവണ്ണസ്സ നിമിത്തത്തേ, ഓകാരം ന പഠേയ്യാതി സമ്ബന്ധോ, മകാരാഗമേ’യാച കമാഗതേ അഗ്ഗമക്ഖായതീ’തി, സ്വേ ഭവന്തി വിഗ്ഗയ്ഹ തനപ്പച്ചയേ തദ്ധിതവുത്തിയം വിഭത്തിയാ ‘‘ഏകത്ഥതായം’’തി (൨-൧൧൯) ലോപേ അകാരാദേസേ ദീഘേച സ്യാദിമ്ഹി സ്വാതനം ദ്വിത്തേ ഹിയ്യത്തനം. സ്വാതനന്തിആദീസു നിച്ചം, ഇധ നഹോതി പരേച ന വിജാനന്തീതി.