൧൦. ആഘാതപടിവിനയസുത്തം

൩൦. [ദീ. നി. ൩.൩൪൦, ൩൫൯] ‘‘നവയിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആഘാതപടിവിനയാ. കതമേ നവ? ‘അനത്ഥം മേ അചരി [അചരീതി (സ്യാ.), ഏവം ‘‘ചരതി, ചരിസ്സതി’’ പദേസുപി], തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി; ‘അനത്ഥം മേ ചരതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി; ‘അനത്ഥം മേ ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി; പിയസ്സ മേ മനാപസ്സ അനത്ഥം അചരി…പേ… അനത്ഥം ചരതി…പേ… ‘അനത്ഥം ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി; അപ്പിയസ്സ മേ അമനാപസ്സ അത്ഥം അചരി…പേ… അത്ഥം ചരതി…പേ… ‘അത്ഥം ചരിസ്സതി, തം കുതേത്ഥ ലബ്ഭാ’തി ആഘാതം പടിവിനേതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, നവ ആഘാതപടിവിനയാ’’തി. ദസമം.