൧൧. അനുപുബ്ബനിരോധസുത്തം

൩൧. ‘‘നവയിമേ, ഭിക്ഖവേ, അനുപുബ്ബനിരോധാ. കതമേ നവ? പഠമം ഝാനം സമാപന്നസ്സ കാമസഞ്ഞാ [ആമിസ്സസഞ്ഞാ (സ്യാ.)] നിരുദ്ധാ ഹോതി; ദുതിയം ഝാനം സമാപന്നസ്സ വിതക്കവിചാരാ നിരുദ്ധാ ഹോന്തി; തതിയം ഝാനം സമാപന്നസ്സ പീതി നിരുദ്ധാ ഹോതി; ചതുത്ഥം ഝാനം സമാപന്നസ്സ അസ്സാസപസ്സാസാ നിരുദ്ധാ ഹോന്തി; ആകാസാനഞ്ചായതനം സമാപന്നസ്സ രൂപസഞ്ഞാ നിരുദ്ധാ ഹോതി; വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമാപന്നസ്സ ആകാസാനഞ്ചായതനസഞ്ഞാ നിരുദ്ധാ ഹോതി; ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമാപന്നസ്സ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനസഞ്ഞാ നിരുദ്ധാ ഹോതി; നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം സമാപന്നസ്സ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനസഞ്ഞാ നിരുദ്ധാ ഹോതി; സഞ്ഞാവേദയിതനിരോധം സമാപന്നസ്സ സഞ്ഞാ ച വേദനാ ച നിരുദ്ധാ ഹോന്തി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, നവ അനുപുബ്ബനിരോധാ’’തി [ദീ. നി. ൩.൩൪൪, ൩൪൯]. ഏകാദസമം.

സത്താവാസവഗ്ഗോ തതിയോ.