൯. സത്ഥുസാസനസുത്തം

൮൩. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ഉപാലി യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ഉപാലി ഭഗവന്തം ഏതദവോച –

‘‘സാധു മേ, ഭന്തേ, ഭഗവാ സംഖിത്തേന ധമ്മം ദേസേതു, യമഹം ഭഗവതോ ധമ്മം സുത്വാ ഏകോ വൂപകട്ഠോ അപ്പമത്തോ ആതാപീ പഹിതത്തോ വിഹരേയ്യ’’ന്തി. ‘‘യേ ഖോ ത്വം, ഉപാലി, ധമ്മേ ജാനേയ്യാസി – ‘ഇമേ ധമ്മാ ന ഏകന്തനിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ ഉപസമായ അഭിഞ്ഞായ സമ്ബോധായ നിബ്ബാനായ സംവത്തന്തീ’തി; ഏകംസേന, ഉപാലി, ധാരേയ്യാസി – ‘നേസോ ധമ്മോ നേസോ വിനയോ നേതം സത്ഥുസാസന’ന്തി. യേ ച ഖോ ത്വം, ഉപാലി, ധമ്മേ ജാനേയ്യാസി – ‘ഇമേ ധമ്മാ ഏകന്തനിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ ഉപസമായ അഭിഞ്ഞായ സമ്ബോധായ നിബ്ബാനായ സംവത്തന്തീ’തി; ഏകംസേന, ഉപാലി, ധാരേയ്യാസി – ‘ഏസോ ധമ്മോ ഏസോ വിനയോ ഏതം സത്ഥുസാസന’’’ന്തി. നവമം.