൧൦. അധികരണസമഥസുത്തം

൮൪. ‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, അധികരണസമഥാ ധമ്മാ ഉപ്പന്നുപ്പന്നാനം അധികരണാനം സമഥായ വൂപസമായ. കതമേ സത്ത? സമ്മുഖാവിനയോ ദാതബ്ബോ, സതിവിനയോ ദാതബ്ബോ, അമൂള്ഹവിനയോ ദാതബ്ബോ [പടിഞ്ഞാതകരണം, യേഭുയ്യസ്സികാ, തസ്സപാപിയ്യസ്സികാ, തിണവത്ഥാരകോ (സ്യാ.) ദീ. നി. ൩.൩൩൨ സങ്ഗീതിസുത്തേന ച പാചി. ൬൫൫ വിനയേന ച സംസന്ദേതബ്ബം], പടിഞ്ഞാതകരണം ദാതബ്ബം, യേഭുയ്യസികാ ദാതബ്ബാ, തസ്സപാപിയസികാ ദാതബ്ബാ, തിണവത്ഥാരകോ ദാതബ്ബോ [പടിഞ്ഞാതകരണം, യേഭുയ്യസ്സികാ, തസ്സപാപിയ്യസ്സികാ, തിണവത്ഥാരകോ (സ്യാ.) ദീ. നി. ൩.൩൩൨ സങ്ഗീതിസുത്തേന ച പാചി. ൬൫൫ വിനയേന ച സംസന്ദേതബ്ബം]. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്ത അധികരണസമഥാ ധമ്മാ ഉപ്പന്നുപ്പന്നാനം അധികരണാനം സമഥായ വൂപസമായാ’’തി. ദസമം.

വിനയവഗ്ഗോ അട്ഠമോ.