൮. പഠമപരിഹാനിസുത്തം

൨൮. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തത്ര ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ സേഖസ്സ ഭിക്ഖുനോ പരിഹാനായ സംവത്തന്തി. കതമേ സത്ത? കമ്മാരാമതാ, ഭസ്സാരാമതാ, നിദ്ദാരാമതാ, സങ്ഗണികാരാമതാ, ഇന്ദ്രിയേസു അഗുത്തദ്വാരതാ, ഭോജനേ അമത്തഞ്ഞുതാ, സന്തി ഖോ പന സങ്ഘേ സങ്ഘകരണീയാനി; തത്ര സേഖോ ഭിക്ഖു [തത്ര ഭിക്ഖു (സീ. സ്യാ.)] ഇതി പടിസഞ്ചിക്ഖതി – ‘സന്തി ഖോ പന സങ്ഘേ ഥേരാ [ഖോ സംഘത്ഥേരാ (ക.)] രത്തഞ്ഞൂ ചിരപബ്ബജിതാ ഭാരവാഹിനോ, തേ [ന തേ (ക.)] തേന പഞ്ഞായിസ്സന്തീ’തി അത്തനാ തേസു യോഗം [അത്തനാ വോയോഗം (സീ. സ്യാ.)] ആപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്ത ധമ്മാ സേഖസ്സ ഭിക്ഖുനോ പരിഹാനായ സംവത്തന്തി.

‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ സേഖസ്സ ഭിക്ഖുനോ അപരിഹാനായ സംവത്തന്തി. കതമേ സത്ത? ന കമ്മാരാമതാ, ന ഭസ്സാരാമതാ, ന നിദ്ദാരാമതാ, ന സങ്ഗണികാരാമതാ, ഇന്ദ്രിയേസു ഗുത്തദ്വാരതാ, ഭോജനേ മത്തഞ്ഞുതാ, സന്തി ഖോ പന സങ്ഘേ സങ്ഘകരണീയാനി; തത്ര സേഖോ ഭിക്ഖു ഇതി പടിസഞ്ചിക്ഖതി – ‘സന്തി ഖോ പന സങ്ഘേ ഥേരാ രത്തഞ്ഞൂ ചിരപബ്ബജിതാ ഭാരവാഹിനോ, തേ തേന പഞ്ഞായിസ്സന്തീ’തി അത്തനാ ന തേസു യോഗം ആപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്ത ധമ്മാ സേഖസ്സ ഭിക്ഖുനോ അപരിഹാനായ സംവത്തന്തീ’’തി. അട്ഠമം.