൭. അരതിസുത്തം

൧൧൩. ‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ. കതമേ തയോ? അരതി, വിഹിംസാ [വിഹേസാ (ക.)], അധമ്മചരിയാ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ ധമ്മാ. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണം ധമ്മാനം പഹാനായ തയോ ധമ്മാ ഭാവേതബ്ബാ. കതമേ തയോ? അരതിയാ പഹാനായ മുദിതാ ഭാവേതബ്ബാ, വിഹിംസായ പഹാനായ അവിഹിംസാ ഭാവേതബ്ബാ, അധമ്മചരിയായ പഹാനായ ധമ്മചരിയാ ഭാവേതബ്ബാ. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണം ധമ്മാനം പഹാനായ ഇമേ തയോ ധമ്മാ ഭാവേതബ്ബാ’’തി. സത്തമം.