൯. അതമ്മയസുത്തം

൧൦൪. ‘‘ഛ, ഭിക്ഖവേ, ആനിസംസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ ഭിക്ഖുനാ സബ്ബധമ്മേസു അനോധിം കരിത്വാ അനത്തസഞ്ഞം ഉപട്ഠാപേതും. കതമേ ഛ? സബ്ബലോകേ ച അതമ്മയോ ഭവിസ്സാമി, അഹങ്കാരാ ച മേ ഉപരുജ്ഝിസ്സന്തി, മമങ്കാരാ ച മേ ഉപരുജ്ഝിസ്സന്തി, അസാധാരണേന ച ഞാണേന സമന്നാഗതോ ഭവിസ്സാമി, ഹേതു ച മേ സുദിട്ഠോ ഭവിസ്സതി, ഹേതുസമുപ്പന്നാ ച ധമ്മാ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഛ ആനിസംസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ ഭിക്ഖുനാ സബ്ബധമ്മേസു അനോധിം കരിത്വാ അനത്തസഞ്ഞം ഉപട്ഠാപേതു’’ന്തി. നവമം.