൧൦. ഭവസുത്തം

൧൦൫. ‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, ഭവാ പഹാതബ്ബാ, തീസു സിക്ഖാസു സിക്ഖിതബ്ബം. കതമേ തയോ ഭവാ പഹാതബ്ബാ? കാമഭവോ, രൂപഭവോ, അരൂപഭവോ – ഇമേ തയോ ഭവാ പഹാതബ്ബാ. കതമാസു തീസു സിക്ഖാസു സിക്ഖിതബ്ബം? അധിസീലസിക്ഖായ, അധിചിത്തസിക്ഖായ, അധിപഞ്ഞാസിക്ഖായ – ഇമാസു തീസു സിക്ഖാസു സിക്ഖിതബ്ബം. യതോ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനോ ഇമേ തയോ ഭവാ പഹീനാ ഹോന്തി, ഇമാസു ച തീസു സിക്ഖാസു സിക്ഖിതസിക്ഖോ ഹോതി – അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു അച്ഛേച്ഛി തണ്ഹം, വിവത്തയി സംയോജനം, സമ്മാ മാനാഭിസമയാ അന്തമകാസി ദുക്ഖസ്സാ’’തി. ദസമം.