൧൧. തണ്ഹാസുത്തം

൧൦൬. ‘‘തിസ്സോ ഇമാ, ഭിക്ഖവേ, തണ്ഹാ പഹാതബ്ബാ, തയോ ച മാനാ. കതമാ തിസ്സോ തണ്ഹാ പഹാതബ്ബാ? കാമതണ്ഹാ, ഭവതണ്ഹാ, വിഭവതണ്ഹാ – ഇമാ തിസ്സോ തണ്ഹാ പഹാതബ്ബാ. കതമേ തയോ മാനാ പഹാതബ്ബാ? മാനോ, ഓമാനോ, അതിമാനോ – ഇമേ തയോ മാനാ പഹാതബ്ബാ. യതോ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനോ ഇമാ തിസ്സോ തണ്ഹാ പഹീനാ ഹോന്തി, ഇമേ ച തയോ മാനാ; അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു അച്ഛേച്ഛി തണ്ഹം, വിവത്തയി സംയോജനം, സമ്മാ മാനാഭിസമയാ അന്തമകാസി ദുക്ഖസ്സാ’’തി. ഏകാദസമം.

ആനിസംസവഗ്ഗോ ദസമോ. [പഞ്ചമോ (സ്യാ. ക.)]