൮. ഉക്ഖിത്താസികസുത്തം

൧൦൩. ‘‘ഛ, ഭിക്ഖവേ, ആനിസംസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ ഭിക്ഖുനാ സബ്ബസങ്ഖാരേസു അനോധിം കരിത്വാ ദുക്ഖസഞ്ഞം ഉപട്ഠാപേതും. കതമേ ഛ? ‘സബ്ബസങ്ഖാരേസു ച മേ നിബ്ബിദസഞ്ഞാ പച്ചുപട്ഠിതാ ഭവിസ്സതി, സേയ്യഥാപി ഉക്ഖിത്താസികേ വധകേ. സബ്ബലോകാ ച മേ മനോ വുട്ഠഹിസ്സതി, നിബ്ബാനേ ച സന്തദസ്സാവീ ഭവിസ്സാമി, അനുസയാ ച മേ സമുഗ്ഘാതം ഗച്ഛിസ്സന്തി [ഗച്ഛന്തി (പീ. ക.)], കിച്ചകാരീ ച ഭവിസ്സാമി, സത്ഥാ ച മേ പരിചിണ്ണോ ഭവിസ്സതി മേത്താവതായാ’തി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഛ ആനിസംസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ ഭിക്ഖുനാ സബ്ബസങ്ഖാരേസു അനോധിം കരിത്വാ ദുക്ഖസഞ്ഞം ഉപട്ഠാപേതു’’ന്തി. അട്ഠമം.