൧൧. ചതുത്ഥഅഭബ്ബട്ഠാനസുത്തം

൯൫. ‘‘ഛയിമാനി, ഭിക്ഖവേ, അഭബ്ബട്ഠാനാനി. കതമാനി ഛ? അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ സയംകതം സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ പരംകതം [പരകതം (സീ. സ്യാ.)] സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ സയംകതഞ്ച പരംകതഞ്ച സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ അസയംകാരം അധിച്ചസമുപ്പന്നം സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ അപരംകാരം അധിച്ചസമുപ്പന്നം സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ അസയംകാരഞ്ച അപരംകാരഞ്ച അധിച്ചസമുപ്പന്നം സുഖദുക്ഖം പച്ചാഗന്തും. തം കിസ്സ ഹേതു? തഥാ ഹിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, ദിട്ഠിസമ്പന്നസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ ഹേതു ച സുദിട്ഠോ ഹേതുസമുപ്പന്നാ ച ധമ്മാ. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഛ അഭബ്ബട്ഠാനാനീ’’തി. ഏകാദസമം.

സീതിവഗ്ഗോ നവമോ. [ചതുത്ഥോ (സ്യാ. ക.)]