൧൦. തതിയഅഭബ്ബട്ഠാനസുത്തം

൯൪. ‘‘ഛയിമാനി, ഭിക്ഖവേ, അഭബ്ബട്ഠാനാനി. കതമാനി ഛ? അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ മാതരം ജീവിതാ വോരോപേതും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ പിതരം ജീവിതാ വോരോപേതും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ അരഹന്തം ജീവിതാ വോരോപേതും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ തഥാഗതസ്സ ദുട്ഠേന ചിത്തേന ലോഹിതം ഉപ്പാദേതും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ സങ്ഘം ഭിന്ദിതും, അഭബ്ബോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ അഞ്ഞം സത്ഥാരം ഉദ്ദിസിതും. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഛ അഭബ്ബട്ഠാനാനീ’’തി. ദസമം.