൧. പഠമദുച്ചരിതസുത്തം

൨൪൧. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവാ ദുച്ചരിതേ. കതമേ പഞ്ച? അത്താപി അത്താനം ഉപവദതി; അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂ ഗരഹന്തി; പാപകോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗച്ഛതി; സമ്മൂള്ഹോ കാലം കരോതി; കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അപായം ദുഗ്ഗതിം വിനിപാതം നിരയം ഉപപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആദീനവാ ദുച്ചരിതേ.

‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആനിസംസാ സുചരിതേ. കതമേ പഞ്ച? അത്താപി അത്താനം ന ഉപവദതി; അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂ പസംസന്തി; കല്യാണോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗച്ഛതി; അസമ്മൂള്ഹോ കാലം കരോതി; കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആനിസംസാ സുചരിതേ’’തി. പഠമം.