൫. പഠമകുലൂപകസുത്തം

൨൨൫. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവാ കുലൂപകേ [കുലുപകേ (സ്യാ. പീ.), കുലൂപഗേ (സീ.)]. കതമേ പഞ്ച? അനാമന്തചാരേ ആപജ്ജതി, രഹോ നിസജ്ജായ ആപജ്ജതി, പടിച്ഛന്നേ ആസനേ ആപജ്ജതി, മാതുഗാമസ്സ ഉത്തരി ഛപ്പഞ്ചവാചാഹി ധമ്മം ദേസേന്തോ ആപജ്ജതി, കാമസങ്കപ്പബഹുലോ വിഹരതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആദീനവാ കുലൂപകേ’’തി. പഞ്ചമം.