൩. അതിനിവാസസുത്തം

൨൨൩. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവാ അതിനിവാസേ. കതമേ പഞ്ച? ബഹുഭണ്ഡോ ഹോതി ബഹുഭണ്ഡസന്നിചയോ, ബഹുഭേസജ്ജോ ഹോതി ബഹുഭേസജ്ജസന്നിചയോ, ബഹുകിച്ചോ ഹോതി ബഹുകരണീയോ ബ്യത്തോ കിംകരണീയേസു, സംസട്ഠോ വിഹരതി ഗഹട്ഠപബ്ബജിതേഹി അനനുലോമികേന ഗിഹിസംസഗ്ഗേന, തമ്ഹാ ച ആവാസാ പക്കമന്തോ സാപേക്ഖോ പക്കമതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആദീനവാ അതിനിവാസേ.

‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആനിസംസാ സമവത്ഥവാസേ. കതമേ പഞ്ച? ന ബഹുഭണ്ഡോ ഹോതി ന ബഹുഭണ്ഡസന്നിചയോ, ന ബഹുഭേസജ്ജോ ഹോതി ന ബഹുഭേസജ്ജസന്നിചയോ, ന ബഹുകിച്ചോ ഹോതി ന ബഹുകരണീയോ ന ബ്യത്തോ കിംകരണീയേസു, അസംസട്ഠോ വിഹരതി ഗഹട്ഠപബ്ബജിതേഹി അനനുലോമികേന ഗിഹിസംസഗ്ഗേന, തമ്ഹാ ച ആവാസാ പക്കമന്തോ അനപേക്ഖോ പക്കമതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആനിസംസാ സമവത്ഥവാസേ’’തി. തതിയം.