൮. ദുതിയഅപാസാദികസുത്തം

൨൧൮. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവാ അപാസാദികേ. കതമേ പഞ്ച? അപ്പസന്നാ നപ്പസീദന്തി, പസന്നാനഞ്ച ഏകച്ചാനം അഞ്ഞഥത്തം ഹോതി, സത്ഥുസാസനം അകതം [ന കതം (സ്യാ. കം. ക.)] ഹോതി, പച്ഛിമാ ജനതാ ദിട്ഠാനുഗതിം ആപജ്ജതി, ചിത്തമസ്സ നപ്പസീദതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആദീനവാ അപാസാദികേ.

‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആനിസംസാ പാസാദികേ. കതമേ പഞ്ച? അപ്പസന്നാ പസീദന്തി, പസന്നാനഞ്ച ഭിയ്യോഭാവോ ഹോതി, സത്ഥുസാസനം കതം ഹോതി, പച്ഛിമാ ജനതാ ദിട്ഠാനുഗതിം ആപജ്ജതി, ചിത്തമസ്സ പസീദതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആനിസംസാ പാസാദികേ’’തി. അട്ഠമം.