൪. അന്ധകവിന്ദസുത്തം

൧൧൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ മഗധേസു വിഹരതി അന്ധകവിന്ദേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നം ഖോ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം ഭഗവാ ഏതദവോച –

‘‘യേ തേ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖൂ നവാ അചിരപബ്ബജിതാ അധുനാഗതാ ഇമം ധമ്മവിനയം, തേ വോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖൂ പഞ്ചസു ധമ്മേസു സമാദപേതബ്ബാ [സമാദാപേതബ്ബാ (?)] നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ. കതമേസു പഞ്ചസു? ‘ഏഥ തുമ്ഹേ, ആവുസോ, സീലവാ ഹോഥ, പാതിമോക്ഖസംവരസംവുതാ വിഹരഥ ആചാരഗോചരസമ്പന്നാ അണുമത്തേസു വജ്ജേസു ഭയദസ്സാവിനോ, സമാദായ സിക്ഖഥ സിക്ഖാപദേസൂ’തി – ഇതി പാതിമോക്ഖസംവരേ സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ.

‘‘‘ഏഥ തുമ്ഹേ, ആവുസോ, ഇന്ദ്രിയേസു ഗുത്തദ്വാരാ വിഹരഥ ആരക്ഖസതിനോ നിപക്കസതിനോ [നിപകസതിനോ (സീ. സ്യാ.), നേപക്കസതിനോ (?)], സാരക്ഖിതമാനസാ സതാരക്ഖേന ചേതസാ സമന്നാഗതാ’തി – ഇതി ഇന്ദ്രിയസംവരേ സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ.

‘‘‘ഏഥ തുമ്ഹേ, ആവുസോ, അപ്പഭസ്സാ ഹോഥ, ഭസ്സേ പരിയന്തകാരിനോ’തി – ഇതി ഭസ്സപരിയന്തേ സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ.

‘‘‘ഏഥ തുമ്ഹേ, ആവുസോ, ആരഞ്ഞികാ ഹോഥ, അരഞ്ഞവനപത്ഥാനി പന്താനി സേനാസനാനി പടിസേവഥാ’തി – ഇതി കായവൂപകാസേ സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ.

‘‘‘ഏഥ തുമ്ഹേ, ആവുസോ, സമ്മാദിട്ഠികാ ഹോഥ സമ്മാദസ്സനേന സമന്നാഗതാ’തി – ഇതി സമ്മാദസ്സനേ സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ. യേ തേ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖൂ നവാ അചിരപബ്ബജിതാ അധുനാഗതാ ഇമം ധമ്മവിനയം, തേ വോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖൂ ഇമേസു പഞ്ചസു ധമ്മേസു സമാദപേതബ്ബാ നിവേസേതബ്ബാ പതിട്ഠാപേതബ്ബാ’’തി. ചതുത്ഥം.