൬. ആനന്ദസുത്തം

൧൦൬. ഏകം സമയം ഭഗവാ കോസമ്ബിയം വിഹരതി ഘോസിതാരാമേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച –

‘‘കിത്താവതാ നു ഖോ, ഭന്തേ, ഭിക്ഖു സങ്ഘേ [ഭിക്ഖുംസംഘോ (സ്യാ. പീ.)] വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി? ‘‘യതോ ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു അത്തനാ [അത്തനാ ച (പീ. ക.)] സീലസമ്പന്നോ ഹോതി, നോ [നോ ച (ക.)] പരം അധിസീലേ സമ്പവത്താ [സമ്പവത്താ ഹോതി (ക.)]; ഏത്താവതാപി ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി.

‘‘സിയാ പന, ഭന്തേ, അഞ്ഞോപി പരിയായോ യഥാ ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി? ‘‘സിയാ, ആനന്ദ [ആനന്ദാതി ഭഗവാ ആവോച (സ്യാ. പീ.)]! യതോ ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു അത്തനാ സീലസമ്പന്നോ ഹോതി, നോ പരം അധിസീലേ സമ്പവത്താ; അത്താനുപേക്ഖീ ച ഹോതി, നോ പരാനുപേക്ഖീ; ഏത്താവതാപി ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി.

‘‘സിയാ പന, ഭന്തേ, അഞ്ഞോപി പരിയായോ യഥാ ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി? ‘‘സിയാ, ആനന്ദ! യതോ ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു അത്തനാ സീലസമ്പന്നോ ഹോതി, നോ പരം അധിസീലേ സമ്പവത്താ; അത്താനുപേക്ഖീ ച ഹോതി, നോ പരാനുപേക്ഖീ; അപഞ്ഞാതോ ച ഹോതി, തേന ച അപഞ്ഞാതകേന നോ പരിതസ്സതി; ചതുന്നഞ്ച [ചതുന്നം (പീ. ക.)] ഝാനാനം ആഭിചേതസികാനം ദിട്ഠധമ്മസുഖവിഹാരാനം നികാമലാഭീ ഹോതി അകിച്ഛലാഭീ അകസിരലാഭീ; ഏത്താവതാപി ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി.

‘‘സിയാ പന, ഭന്തേ, അഞ്ഞോപി പരിയായോ യഥാ ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യാ’’തി? ‘‘സിയാ, ആനന്ദ! യതോ ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു അത്തനാ സീലസമ്പന്നോ ഹോതി, നോ പരം അധിസീലേ സമ്പവത്താ; അത്താനുപേക്ഖീ ച ഹോതി, നോ പരാനുപേക്ഖീ; അപഞ്ഞാതോ ച ഹോതി, തേന ച അപഞ്ഞാതകേന നോ പരിതസ്സതി; ചതുന്നഞ്ച ഝാനാനം ആഭിചേതസികാനം ദിട്ഠധമ്മസുഖവിഹാരാനം നികാമലാഭീ ഹോതി അകിച്ഛലാഭീ അകസിരലാഭീ; ആസവാനഞ്ച [ആസവാനം (സീ. പീ. ക.)] ഖയാ അനാസവം ചേതോവിമുത്തിം പഞ്ഞാവിമുത്തിം ദിട്ഠേവ ധമ്മേ സയം അഭിഞ്ഞാ സച്ഛികത്വാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി; ഏത്താവതാപി ഖോ, ആനന്ദ, ഭിക്ഖു സങ്ഘേ വിഹരന്തോ ഫാസും വിഹരേയ്യ.

‘‘ഇമമ്ഹാ ചാഹം, ആനന്ദ, ഫാസുവിഹാരാ അഞ്ഞോ ഫാസുവിഹാരോ ഉത്തരിതരോ വാ പണീതതരോ വാ നത്ഥീതി വദാമീ’’തി. ഛട്ഠം.