൯. കോസലസുത്തം

൪൯. ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. അഥ ഖോ രാജാ പസേനദി കോസലോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി.

(തേന ഖോ പന സമയേന മല്ലികാ ദേവീ കാലങ്കതാ ഹോതി.) [( ) നത്ഥി (സീ.)] അഥ ഖോ അഞ്ഞതരോ പുരിസോ യേന രാജാ പസേനദി കോസലോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ കോസലസ്സ ഉപകണ്ണകേ ആരോചേതി – ‘‘മല്ലികാ ദേവീ, ദേവ [ദേവ ദേവീ (സ്യാ. കം. പീ.)], കാലങ്കതാ’’തി. ഏവം വുത്തേ രാജാ പസേനദി കോസലോ ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ പത്തക്ഖന്ധോ അധോമുഖോ പജ്ഝായന്തോ അപ്പടിഭാനോ നിസീദി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ രാജാനം പസേനദിം കോസലം ദുക്ഖിം ദുമ്മനം പത്തക്ഖന്ധം അധോമുഖം പജ്ഝായന്തം അപ്പടിഭാനം വിദിത്വാ രാജാനം പസേനദിം കോസലം ഏതദവോച – ‘‘പഞ്ചിമാനി, മഹാരാജ, അലബ്ഭനീയാനി ഠാനാനി സമണേന വാ ബ്രാഹ്മണേന വാ ദേവേന വാ മാരേന വാ ബ്രഹ്മുനാ വാ കേനചി വാ ലോകസ്മിം. കതമാനി പഞ്ച? ‘ജരാധമ്മം മാ ജീരീ’തി അലബ്ഭനീയം ഠാനം…പേ… ന സോചനായ പരിദേവനായ…പേ… കമ്മം ദള്ഹം കിന്തി കരോമി ദാനീ’’തി. നവമം.