൧. പരിസാസുത്തം

൨൧൧. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, പരിസദൂസനാ. കതമേ ചത്താരോ? ഭിക്ഖു, ഭിക്ഖവേ [ഇധ ഭിക്ഖവേ ഭിക്ഖു (പീ. ക.)], ദുസ്സീലോ പാപധമ്മോ പരിസദൂസനോ; ഭിക്ഖുനീ, ഭിക്ഖവേ, ദുസ്സീലാ പാപധമ്മാ പരിസദൂസനാ; ഉപാസകോ, ഭിക്ഖവേ, ദുസ്സീലോ പാപധമ്മോ പരിസദൂസനോ; ഉപാസികാ, ഭിക്ഖവേ, ദുസ്സീലാ പാപധമ്മാ പരിസദൂസനാ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ പരിസദൂസനാ.

‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, പരിസസോഭനാ. കതമേ ചത്താരോ? ഭിക്ഖു, ഭിക്ഖവേ, സീലവാ കല്യാണധമ്മോ പരിസസോഭനോ; ഭിക്ഖുനീ, ഭിക്ഖവേ, സീലവതീ കല്യാണധമ്മാ പരിസസോഭനാ; ഉപാസകോ, ഭിക്ഖവേ, സീലവാ കല്യാണധമ്മോ പരിസസോഭനോ; ഉപാസികാ, ഭിക്ഖവേ, സീലവതീ കല്യാണധമ്മാ പരിസസോഭനാ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ പരിസസോഭനാ’’തി. പഠമം.