൯. സച്ഛികരണീയസുത്തം

൧൮൯. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, സച്ഛികരണീയാ ധമ്മാ. കതമേ ചത്താരോ? അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കായേന സച്ഛികരണീയാ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ സതിയാ സച്ഛികരണീയാ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ ചക്ഖുനാ സച്ഛികരണീയാ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ പഞ്ഞായ സച്ഛികരണീയാ. കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കായേന സച്ഛികരണീയാ? അട്ഠ വിമോക്ഖാ, ഭിക്ഖവേ, കായേന സച്ഛികരണീയാ.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ സതിയാ സച്ഛികരണീയാ? പുബ്ബേനിവാസോ, ഭിക്ഖവേ, സതിയാ സച്ഛികരണീയോ.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ ചക്ഖുനാ സച്ഛികരണീയാ? സത്താനം ചുതൂപപാതോ, ഭിക്ഖവേ, ചക്ഖുനാ സച്ഛികരണീയോ.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ പഞ്ഞായ സച്ഛികരണീയാ? ആസവാനം ഖയോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഞായ സച്ഛികരണീയോ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ സച്ഛികരണീയാ ധമ്മാ’’തി. നവമം.