൯. നിബ്ബാനസുത്തം

൧൭൯. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേനായസ്മാ സാരിപുത്തോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മതാ സാരിപുത്തേന സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ഏതദവോച – ‘‘കോ നു ഖോ, ആവുസോ സാരിപുത്ത, ഹേതു കോ പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചേ സത്താ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ ന പരിനിബ്ബായന്തീ’’തി?

‘‘ഇധാവുസോ ആനന്ദ, സത്താ ഇമാ ഹാനഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം നപ്പജാനന്തി, ഇമാ ഠിതിഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം നപ്പജാനന്തി, ഇമാ വിസേസഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം നപ്പജാനന്തി, ഇമാ നിബ്ബേധഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം നപ്പജാനന്തി. അയം ഖോ, ആവുസോ ആനന്ദ, ഹേതു അയം പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചേ സത്താ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ ന പരിനിബ്ബായന്തീ’’തി.

‘‘കോ പനാവുസോ സാരിപുത്ത, ഹേതു കോ പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചേ സത്താ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ പരിനിബ്ബായന്തീ’’തി? ‘‘ഇധാവുസോ ആനന്ദ, സത്താ ഇമാ ഹാനഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം പജാനന്തി, ഇമാ ഠിതിഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം പജാനന്തി, ഇമാ വിസേസഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം പജാനന്തി, ഇമാ നിബ്ബേധഭാഗിയാ സഞ്ഞാതി യഥാഭൂതം പജാനന്തി. അയം ഖോ, ആവുസോ ആനന്ദ, ഹേതു അയം പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചേ സത്താ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ പരിനിബ്ബായന്തീ’’തി. നവമം.